Polscy piłkarze mają swego rodzaju syndrom stresu pourazowego. Te wszystkie porażki w fazie grupowej czy w eliminacjach tak się na nas odcisnęły, że każde nowe pokolenie reprezentantów jest sparaliżowane myślą, że mogą zmarnować szansę na sukces na mistrzostwach.
Widać to dokładnie, gdy w sytuacjach stresowych zapominają jak się gra w piłkę i tylko ją wybijają. Z kolei, gdy prowadzą 2-0, nagle zaczynają odzyskiwać luz i próbują grać w piłkę. Coś w nich przeskakuje, gdy czują się bezpiecznie.
Oby ten awans w końcu przerwał tę spiralę strachu.