Przez pierwsze 30 minut po wyłączeniu FCBarca.com nic szczególnego się nie działo. Jednak chwilę później przyłapałem się na szukaniu w internecie informacji o wulkanach i o uniwersum Tolkiena. Po godzinie od wyłączenia serwerów zacząłem przeglądać twitty byłego Przewodniczącego Rady Europejskiej. Po godzinie i 30-stu minutach wdałem się w kłótnię ze swoją dziewczyną o słuszność szczepień i lockdownów. Po dwóch godzinach zacząłem oglądać kompilacje Neymara i nabrałem chęci na napisanie Ody ku chwale Brazylijczyka. Rozmarzyłem się także o jego powrocie do Barcy dzięki Prawu Webstera. Po dwóch godzinach i trzydziestu minutach było już znacznie gorzej, gdyż chciałem pojechać do sklepu z elektroniką i schować pudełko PS5 w dziale z odkurzaczami. Jednak przypomniałem sobie, że nie mam biletu na autobus, więc nie pojadę. Po trzech godzinach zacząłem szukać informacji o tym, gdzie obecnie znajduje się syn Neymara i dlaczego Brazylijski Książę jest złym ojcem. Po trzech godzinach i trzydziestu minutach uznałem, że to nic, że podatki rosną, bo przecież wystarczy nie kupować tego co drogie i po prostu żyć skromniej. Po czterech godzinach odtworzyłem ostatni mecz Barcelony w celu dogłębnej analizy gry Frenkiego De Jonga. Zauważyłem jego braki w obronie, których wcześniej nie dostrzegałem. Po 5 godzinach od wyłączenia FCBarca.com zauważyłem, że czas do ponownego uruchomienia tejże strony rośnie tak szybko, jak inflacja w Polsce. Po 5 godzinach i 30 minutach zrezygnowany wszedłem na notatnik. Okazało się, że ilość nowych, merytorycznych komentarzy na Cafe Bernabeu jest identyczna jak na wyłączonej La Rambli. Po 6 godzinach włączyli FCBarca.com. Jak widać, można wytrzymać bez tej strony.