Ostatnie 20 minut dość mocno zatarło całkiem pozytywne wrażenie po 75 minutach. O ile pierwsza połowa nie porwała, to w 2 uświadczyliśmy kilka bardzo ciekawych rozwiązań w rozegraniu, niestety albo nie wykończonych albo nie rozwiniętych. Mi najbardziej podobało się kilka prostopadłych podań na 10,15,20 metra od bramki, ale szkoda, że po tak dobrych otwarciach, zawodnik przyjmujący piłkę nie potrafił ani jej sensownie dograć do kolegów, ani obrócić się z piłką stwarzając zagrożenie.

Obiecująco długimi fragmentami wyglądał pressing, z kilkoma wysokimi podejściami, które kompletnie wytrąciły Espanyol z konceptu i uniemożliwiły rozpoczęcie akcji.
Nieźle wyglądały też 2 połowie akcje prawym skrzydłem.

Powiedziałbym, że jest kilka aspektów, które można zidentyfikować jako pozytywne i je rozwijać, przełożyć na powtarzalne mechanizmy. Dzisiaj też w 2 połowie było widać sporą witalność w grze, co zachęcało do oglądania.

Oczywiście ostatnie 20 minut to dramat w defensywie. Nasi obrońcy ogrywani byli niemiłosiernie, pomoc gubiła piłki, a wyprowadzenie szwankowało.
Co jak co, ale materiału do przemyśleń, Xavi ma aż nadto po dzisiejszym wieczorze