Bardzo Ciekawy zawodnik z jeszcze ciekawsza Historia :)

Futbol to radość, wolność, ciesz się, kiedy masz piłkę przy nodze - mawiał Ronaldinho. Słowa swego czasu największego piłkarskiego magika na kuli ziemskiej wziął sobie do serca pewien utalentowany skrzydłowy. Arnaut Danjuma to dziś zawodnik, który jednocześnie zachwyca, oczarowuje i przyciąga na stadion czy przed telewizory. W świecie futbolu zniewolonego przez taktykę i dyscyplinę, Holender lata tak wysoko, że wyłamuje się ze wszystkich schematów.



Od bezdomności do Ligi Mistrzów



Villarreal pewnie nie jest wymarzonym klubem dla 24-letniego zawodnika. W karierze Danjumy nie wszystko szło jednak tak łatwo, jak mijanie obrońców Manchesteru United. W pełnokrwistym wywiadzie dla “The Guardian” Holender przyznał, że jego najtrudniejsze momenty w życiu wcale nie są związane z futbolem.



- Moi rodzice rozwiedli się, kiedy byłem mały. Matce trudno było znaleźć mieszkanie i pieniądze na życie dla naszej rodziny. W pewnym momencie nie mieliśmy gdzie się podziać. Czasem spaliśmy w samochodzie, bo nie mieliśmy dokąd pójść. W końcu ja, mój brat i siostra trafiliśmy do rodzin zastępczych. Ojciec jedynie podrzucał mnie rano do szkoły, a potem odbierał i zawoził z powrotem do rodziców zastępczych. Nigdy nie pytałem, dlaczego nie mogłem wtedy mieszkać z którymś z rodziców. To część życia, do której wolałbym nie wracać. Jest kilka rzeczy, o których nie chcę wiedzieć. Zacząłem grać w piłkę, żeby uciec z dala od tego wszystkiego. Futbol sprawił, że cieszyłem się życiem. To była moja ucieczka - opowiedział Holender.



W wieku 11 lat Arnaut mógł znów zamieszkać z ojcem. Doświadczenia zebrane w miejscowych drużynach sprawiły, że dostał się do akademii PSV Eindhoven, jednej z holenderskich potęg. Tam spędził pięć lat, jednak nigdy nie udało mu się zadebiutować w seniorskiej drużynie. Nie przedostał się przez gęste sito odsiewające piłkarskie ziarna od plew.



- Gdy trafiłem do PSV, byłem uznany za wielki talent. Początkowo wszystko się układało, ale potem nie mogłem się tam odnaleźć. 16-latkowie, którzy mają tam przyszłość, dostają oferty kontraktów. Mnie niczego nie zaproponowano. Z moją przeszłością naturalne było to, że nie mogłem się poddać. Moi koledzy z juniorów jeździli już najlepszymi samochodami. Ja na treningi musiałem dojeżdżać pociągiem. Wiedziałem, że muszę iść dalej - przyznał w rozmowie z oficjalną stroną Bournemouth.