Wojna o Pierścień – konflikt zbrojny trwający od 20 czerwca 3018 roku TE (I bitwa o Osgiliath, atak na Mroczną Puszczę) do 25 marca 3019 roku TE. Głównymi stronami konfliktu, byli: Mordor i siły sprzymierzone oraz wolne ludy Śródziemia.

Mordor i sprzymierzeńcy:
Mordor
Harad
Korsarze z Umbaru
Khand
Rhun


#Wolne ludy
Gondor
Rohan
Krasnoludowie z Ereboru
Ludzie z Dale
Elfowie z Lothlórien
Hobbici z Shire
Elfy z Mrocznej Puszczy
Elfowie z Rivendell
Entowie z Fangornu
Umarli z Dunharrow

Główną przyczyną Wojny o Pierścień była chęć Saurona do opanowania Śródziemia. Z końcem Drugiej Ery został on pokonany przez wojska Ostatniego Sojuszu, oraz stracił Jedyny Pierścień, w który niegdyś przelał część swojej mocy, by móc kontrolować posiadaczy innych Pierścieni Władzy. Osłabiony i pozbawiony materialnej postaci Sauron uciekł i przez wiele wieków próbował odzyskać dawną moc. Osiadł w Dol Guldur i tam odzyskiwał siły. Z czasem zdołał zgromadzić wokół siebie Nazgûli, pozyskać pomoc Easterlingów, Variagów oraz Haradrimów i w 2942 roku Trzeciej Ery powrócił do Mordoru.
Poszukiwania Pierścienia
Sauron cały czas poszukiwał Pierścienia, nie wiedział jednak, że ten dawno temu dostał się w ręce hobbita Sméagola. W 2941 roku został zabrany przez Bilba Bagginsa, a następnie podarowany Frodowi. Gandalf, członek Rady i drugi w hierarchii Istarich, zaczął podejrzewać, że należący do Froda Pierścień jest Jedynym, jednak nadal nie miał tej pewności. Wiedział, że Gollum opuścił swą kryjówkę i rozpoczął poszukiwania Pierścienia, dlatego poprosił Aragorna o pomoc. Razem z nim przez 8 lat tropili Golluma, jednak bezskutecznie. Ten tymczasem zdołał dotrzeć do Mordoru, gdzie został wzięty do niewoli przez Saurona. Mroczny Władca dowiedział się od niego, że Pierścień ma niejaki Bilbo Baggins z Shire. Sauron nie wiedział, gdzie leży Shire, podejrzewał jedynie, że leży ono gdzieś w górnym biegu Anduiny, jak wspominał Gollum, dlatego postanowił go wypuścić i obserwować cały czas jego poczynania, licząc, że ten doprowadzi go do celu. Jednakże zaraz po wyjściu z niewoli, Gollum został schwytany przez Aragorna i uwięziony w siedzibie elfów z Mrocznej Puszczy. Z jego relacji starożytnych dokumentów Gondoru Gandalf nabrał pewności, że Pierścień Froda to Jedyny. Dowiedziawszy się o pojmaniu Golluma Sauron wpadł w popłoch. Bał się, że jego wrogowie użyją przeciwko niemu Pierścienia. Postanowił czym prędzej odbić Golluma oraz wysłać na poszukiwania Shire Nazgûli.

Przebieg
Początek
Atak na elfów Thranduila
20 czerwca 3018 roku wysłani przez Saurona orkowie zaatakowali królestwo Thranduila w Mrocznej Puszczy. Gdy Gollum został wyprowadzony przez elfów na przepustkę, zaatakowali prowadzący go oddział i co prawda zostali odparci, jednak Gollum zdołał uciec. Wymknął się orkom i elfom i skrył się w Morii.

Atak na Osgiliath
Tego samego dnia, Sauron wysłał oddziały, by zaatakowały Osgiliath. Armią dowodził Czarnoksiężnik z Angmaru, a wraz z nim podążała reszta Upiorów, z wyjątkiem dwóch[1] lub trzech[2] które przebywały w Dol Guldur. Wspierali ją Haradrimowie i Easterlingowie. Wojska Mordoru były znacznie silniejsze od broniących miasta Gondorczyków pod wodzą Boromira i Faramira, którzy zostali szybko zepchnięci nad rzekę. Jedynie kontrnatarcie, które doprowadziło do tymczasowego odparcia wroga umożliwiło odwrót wojsk Gondoru na drugi brzeg. Jednak nieprzyjaciel zdołał przełamać linię obrony i ostatecznie oddziały Boromira i Faramira zostały rozgromione. Oprócz nich ocaleli tylko dwaj żołnierze. Jednak mimo zwycięstwa Sauron zatrzymał ofensywę. Bitwa o Osgiliath była tylko przykrywką, chciał on bowiem zdobyć kontrolę nad mostami, by móc wysłać Upiory Pierścienia na poszukiwania Jedynego, te bowiem obawiały się wody i nie przekroczyłyby Anduiny wpław. Poza tym chciał sprawdzić siły Denethora. Jak się okazało stawiał on znacznie silniejszy opór niż Sauron się spodziewał.

Ciąg dalszy nastąpi .
@Sulimo