@kubix05 A w II poł. XIX wieku i na początku XX wieku królowała taka książka:
https://images.app.goo.gl/6ss5mjQjasfD5vjQ9
Najpopularniejszą książką kucharską tego okresu była ta autorstwa mieszczanki Lucyny Ćwierczakiewiczowej pt. „365 obiadów za 5 złotych”. Ukazała się ona po raz pierwszy w 1860 roku i sprzedała się w nakładzie 70 tys. egzemplarzy, co Bolesław Prus skwitował słowami: „O
czym u nas nie marzył Mickiewicz To zdobyła pani Ćwierczakiewicz”.
Kuchnia w niej opisana miała być prosta w przygotowaniu, zdrowa, a przede wszystkim tania. Receptury zawarte w „365 obiadach za 5 złotych” mogły z powodzeniem zagościć w kuchni bogatej mieszczańskiej gospodyni jaki i tej pochodzącej ze społecznych dołów. Dzięki tej książce kucharskiej kobiety mogły same bez pomocy kuchennej wyżywić całą swoją rodzinę. Ćwierczakiewiczowa uczyła polskie gospodynie
jak „przystosować” staropolskie potrawy tak żeby nie szkodziły organizmowi. Przedstawiała zdrowe zamienniki ciężkich dla żołądka składników, propagowała powszechne spożycie surowych
jak i gotowanych na różne sposoby warzyw i owoców. Uczyła również robienia przetworów, gdyż
pomagały one w oszczędzaniu pieniędzy i przedłużeniu przydatności do spożycia szybko psującego się pożywienia. Największą zaletą magnum opus Ćwierczakiewiczowej były szczegółowe
jadłospisy na każdy dzień roku z uwzględnieniem nakazanych postów, czy sezonowości poszczególnych składników. Można powiedzieć, że Lucyna Ćwierczakiewiczowa wychowała
pokolenia polskich gospodyń domowych zarówno te ze schyłku XIX wieku jak i z początku wieku XX.
Źródła: Praca Własna i ciekawostkihistoryczne.pl :)