Wiem że się powtarzam, ale boże, jak mi smutno. Prędzej czy później to musiało się stać, ale to łamie mi serce. Pamiętam te wszystkie chwile, od gola głową w finale, po pamiętne zdjęcie koszulki przed kibicami Realu. W piłce nożnej nie ma już nic romantyzmu, Leo chce zarabiać. Ale ten 10 letni chłopak we mnie, który oglądał długowłosego Messiego dalej kocha swojego idola. To wspomnienie i tamten futboll nie zginą, będą żyć w mojej pamięci, gdzie nie było pojęcia transferu, pensji, finansowego fair Play, była tylko radość z gry. Visca el Barca