Nasi siatkarze mimo porażki to i tak wielki szacunek. Schodzą z łzami i porozbijani psychicznie, przepraszają kibiców chociaż w ostatnich latach dają zdecydowanie więcej radości niż smutku. Natomiast inna nasza drużyna przegrywa wszystko jak leci, nic sobie z tego nie robi, a na dodatek dama jednego z kopaczy mówi że naród powienien być im wdzięczny że jadą na turniej zamiast luksusowe wakacje xD o zarobkach nawet szkoda strzępić ryja. Zaplecze siatkarskie jest, jeszcze będzie pięknie :)