> 2010 - 17-letni Emiliano Martinez opuszcza Argentynę. Mama i brat proszą go, żeby nie wyjeżdżał do Europy, ale nastolatek zdając sobie sprawę z kłopotów finansowych rodziny, postanawia wziąć odpowiedzialność na siebie. Podpisuje kontrakt z Arsenalem, a zarobione pieniądze zamierza przesyłać swoim bliskim.

> 2012 - Argentyńczyk jest wypożyczany po mniejszych klubach - Oxford United, Sheffield Wednesday czy Rotherham. Nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca, rzadko pojawia się na murawie. Nikt poważnie nie rozważa jego szans na występy w pierwszym zespole "Kanonierów". Wydaje się, że szanse na wielką karierę są znikome.

> 2019 - po niezłym epizodzie w barwach Reading (na poziomie Championship), Unai Enery powierza Argentyńczykowi rolę rezerwowego bramkarza w drużynie. Wcześniej Arsenal próbował sprzedać golkipera na zaplecze Premier League, ale rozmowy zakończyły się fiaskiem. Zapowiada się na kolejne miesiące bez gry...

> 2020 - Bernd Leno łapie kontuzję, więc pojawia się dość nieoczekiwana szansa dla Emiliano. Ten w pełni ją wykorzystuje - notując kilka znakomitych występów. Co więcej, Martinez prowadzi klub do zwycięstwa w Pucharze Anglii. Wiedząc jednak, że to Leno po powrocie do zdrowia będzie "jedynką", decyduje się na transfer do Aston Villi.

> 2021 - dzięki świetnym występom w nowym klubie, Emiliano Martinez debiutuje w reprezentacji Argentyny. Zaczynając Copa America ma na swoim koncie ledwie 2 spotkania rozegrane dla "Albicelestes". W półfinale zostaje bohaterem Argentyny, zatrzymując trzy strzały w serii rzutów karnych.

Szczerze kibicuję, żeby ta "filmowa" historia miała swój happy-end. Argentyna, która nie wygrała żadnego istotnego międzynarodowego trofeum od 1993 roku ma w końcu bramkarza, który gwarantuje wysoki poziom. Nie wiem, jakim wynikiem zakończył się finał tegorocznego Copa America, ale absolutnie nie skreślałbym ich szans w starciu z Brazylijczykami. Moim zdaniem, tak jak chwalimy Leo Messiego, tak Emiliano Martinez ma bardzo duży wpływ na obecne wyniki reprezentacji. To doskonały przykład, jak wielką rolę w sporcie odgrywa szczęście. Gdyby przed rokiem Leno nie doznał kontuzji, Argentyńczyk pewnie grałby dzisiaj gdzieś w Championship. Przecież wcześniej nie uważano go za wybitnego fachowca, tak naprawdę spędził w Anglii 10 lat i częściej siedział na ławce rezerwowych niż grał.

A może właśnie dlatego do maksa wykorzystuje każdą otrzymaną szansę? 13 miesięcy temu był ledwie rezerwowym Arsenalu. Dziś, jest na ustach milionów Argentyńczyków.

[Fanpage, Mistrzowie Polski]