Takiej huśtawki nastrojów to dawno nie miałem. Najpierw nieuznana bramka Moraty i ulga, że był spalony, ale po chwili sędzie jednak wskazuje środek boiska. Strzał Świderskiego i dobitka Lewego - ta dobitka trwała wieczność i po chwili wielki zawód. W drugiej połowie bramka Lewego i radość połączona z niedowierzaniem, ale po to, żeby za minutę czekać na wskazanie wapna dla Hiszpanów. Ciągle się łudziłem, że sędzie nie wskaże jedenastki. Ostatnie 15 minut to chodziłem od końca pokoju do drugiego końca.

Przed meczem nie wierzyłem, ale szacunek za walkę i oby ze Szwecją po wygraną!