Panowie, po tej pierwszej połowie musimy sobie pewne kwestie uplastycznić [rozgląda się po studiu]. Za nami 45 minut finału Czempions Lig. My w tym meczu mamy walkę, my mamy zaangażowanie, my widzimy to serducho do gry u zawodników jednej i drugiej drużynie. To wreszcie wielka taktyczna batalia dwóch geniuszy futbolu. Z jednej strony błyskotliwy, impulsywny Katalończyk, z drugiej pragmatyczny, rozważny do bólu Niemiec. Jak na razie po bramce młodziutkiego, utalentowanego Kaia Hawerca Chelsea prowadzi 1:0. [Bierze głęboki wdech] Ale panowie, ja będę szczery, ja będę uczciwy... Jesteśmy świadkami meczu, których jest w sezonie wiele. Ja nie widziałem w tych trzech kwadransach fajerwerków, widać tę dyscyplinę i koncentrację zawodników w defensywie. W takich momentach żałuję, że na boisku, na murawie, na tym współczesnym Koloseum nie ma Messiego, nie ma Ronaldo, nie ma Embappie [łapie Smokowskiego za rękę], nie ma wreszcie naszego Roberta Lewandowskiego. Robercie [zwraca się bezpośrednio w stronę kamery], jako prosty chłopak z Dębicy życzę ci udanego wieczoru z braćmi Golcami. [Zaczyna nucić: Tu na razie jest ściernisko...]