Oceny za mecz z Celtą w Vigo

Wbrew przedmeczowym pozorom ViVi miał w Vigo całkiem dużo pracy. Cztery obrony ogółem, z czego dwie w świetnym stylu. Mniej dokładności w rozegraniu, lecz można to wytłumaczyć zapracowaniem portero Barcy (Celta miała 5 kornerów i niespełna 10 rzutów wolnych na atakowanej połowie) i częstotliwością ataków Celty. Przy strzale Rafinhi "zebrał się" w porę, a poza tym bez zarzutu. Duży udział w zachowaniu po raz 9. czystego konta przez Barcę.

Aktywny w ataku i skuteczny w odbiorze. Ruchliwy w obronie, chronił nie tylko swoją strefę. Kilka udanych dograń w pole karne (i jego okolicę), tak po ziemi, jak i podniesioną piłką. Tylko 5 strat Daniego silnie przykuwa naszą uwagę, zwłaszcza na tle 14 przechwytów. Ostatnie tygodnie to zdecydowanie najlepszy okres gry Brazylijczyka w tym sezonie.

Jak na rekonwalescenta, Puyi rozegrał dobre spotkanie. Mecz na Balaidos toczony był w znacznie szybszym tempie niż bezbramkowe wyścigi żółwi z Osasuną. Kapitan przez pełne 90 minut dawał radę kondycyjnie, nie odstawał od nikogo szybkościowo (10 przechwytów). Leciutko przyczepimy się tylko do liczby i "łatwości" strat, ale płynność panowania nad piłką wróci z czasem. Ważne, że pozostałe cechy działają mu jak trzeba!

Pewny, spokojny i uporządkowany w swojej grze Bartra sprawiał na tle Puyola lepsze wrażenie. Coraz częściej nazywany czołowym stoperem młodej generacji, piłkarz z Sant Jaume czterokrotnie pokonywał rywali w pojedynkach 1 na 1. Dobrze krył przy stałych fragmentach gry. Statystyka meczu: 97% celności podań tego chłopaka. Ile miał "Mistrz Busi"?:) Defensywa Barcy tym razem przyćmiona estetyką i faktami przez atak, więc i notę Marca trudno pompować na siłę. W swojej "branży" zrobił wszystko, co do niego należało.

Mało pograł, bo w 30. minucie meczu zszedł z boiska z nadwyrężeniem mięśnia. Do tego czasu nic specjalnego nie widziano. Poprawnie w obronie, ochoczo na połowie Celty, aczkolwiek wolumen 4 strat skutecznie powstrzymuje nas przed dowartościowaniem Correi wyżej niż notą 5,5.

Mając u boku Aleksa Songa, wyglądał na niechętnego do zaoferowania 100% siebie w tym meczu. Może trudy GD zrobiły swoje? W każdym razie defensywnie w porządku, za zarzut można mieć mu tylko brak wartości dodanej z jego gry dla zespołu. No i 7 strat.

Przed przerwą wyglądał na lekko onieśmielonego obecnością Busiego obok, zagubionego odnośnie swoich zadań w takim ustawieniu. Im dalej w mecz, tym lepiej. Szybkie konsultacje z Tatą Martino w przerwie podziałały na Songa mobilizująco. Drugie 45 minut grał jak w Arsenalu, chętnie podchodząc pod pole karne rywala i angażując się w szybką grę z Fabregasem i napastnikami. Podobnie jak Busquets, Kameruńczyk miał 7 strat, ale wrażenia estetyczne z gry na atakowanej połowie - na wyraźny plusik.

Dobry występ Pedrito. Kursował po skrzydłach wte i z powrotem, notując kluczowe zagrania pod bramką Yoela oraz ważne przechwyty pod samotnią Świętego Valdesa. Szanował piłkę, dobrze podawał i dostrzegał w porę wychodzących kolegów. Szkoda, że jego strzał wylądował na poprzeczce, swoją postawą zasłużył w Vigo na trafienie. Zawsze był gotowy do "ścianki" z prowadzącym grę Fabregasem. Wracał się w strefę środkową i na własną połowę (5 odbiorów). Ta pracowitość Rodrigueza kontrastowała trochę z postawą Messiego, ale nie na tyle, aby docenić to wyższą od Leo oceną.

Gol i do tego bardzo dobra gra wzajemna na przestrzeni całego występu. Przechera jest w świetnej formie fizycznej i czuje się bardzo pewnie. Do tego skuteczność na odpowiednim poziomie. Czego chcieć więcej?

Okrutnie nieskuteczny. Szczególnie w II połowie w dużym stopniu wynikało to z widocznej gołym okiem - i rosnącej im bliżej ostatniego gwizdka sędziego - chęci Argentyńczyka do zdobycia "swojej" bramki w meczu. Parę razy zignorował w Vigo lepiej ustawionych Fabregasa, Sancheza i Tello. Pedro w idealnej sytuacji bezczelnie "zdjął" piłkę z nogi. Oczywiście, że aktywność Leo miała swój udział przy golach na 2:0 i 3:0, ale tego typu boiskowy egocentryzm i ignorowanie świetnych lokalizacji kolegów - nie zasługują na najwyższe noty za styl. 14 strat też mówi swoje.

Jak na lewą stronę u Montoi - było OK. Generalnie dał radę w obronie, ale w ofensywie bez krztyny rewelacji. Duży plus za blok na Santim Minie w końcowym fragmencie meczu. Interwencja Montoi przerwała akcję gospodarzy, która już-już pachniała golem. Z mniejszym entuzjazmem patrzymy na 5 strat wychowanka Blaugrany i wskaźnik celnych podań.

W trakcie spędzonych na boisku 20 minut skupiony bardziej na defensywie (1 odbiór na każde 10 minut gry) niż kreacji, przez co gościł w oku kamery rzadziej niż chciałyby dzieci. Przy kilku okazjach mógł podkręcić tempo akcji i wypuścić w bój wychodzących na pozycje partnerów, ale i tak musimy wyróżnić Iniestę za bardzo dobrą zmianę bez ani jednej straconej piłki.

Tello gra w tym sezonie jak rozstrojona gitara. Niesprawiedliwie hejtowany przez kibiców, nie może odzyskać swojego rytmu, bo wchodzeniem na 10-minutówki przy rostrzygniętym dawno wyniku nie da się ustabilizować formy. Tym razem jeden strzał w boczną siatkę i niewiele więcej. Albo trener zacznie dawać mu więcej minut, albo to ostatni sezon ambitnego skrzydłowego na Camp Nou.