Katalońska Pamięć. Josép Boter - odkrywca 'cracków'

Robertinho

30 grudnia 2012, 23:15

Revista Barca

18 komentarzy

Katalońska Pamięć to cykl artykułów, który został zapoczątkowany latem 2010 roku. Jego głównym celem jest przybliżenie szeroko pojętej historii FC Barcelony, czyli wydarzeń, miejsc, czy osób z nią związanych. Seria została zawieszona z różnych powodów, ale nie odeszła w zapomnienie i od dziś na dłużej powraca na łamy serwisu FCBarça.com. Znajdą się w nich tłumaczenia z gazet, książek, niedostępnych w języku polskim czy własne artykuły na podstawie różnych źródeł. Gorąco zachęcam do czytania i odkrywania kolejnych, mniej lub bardziej znanych kart historii Barcelony.

Josép Boter poświęcił całe swoje życie Barcelonie oddaną i skuteczną pracą. Dzięki niemu wielu młodych, świetnych piłkarzy trafiło do pierwszego zespołu.

Nie był on postacią medialną i jego nazwisko nie pojawia się w książkach o historii Barcelony, ale Josép Boter poświęcił prawie pięćdziesiąt lat swojego życia FC Barcelonie. Jego działanie polegające na wyszukiwaniu talentów futbolu w Katalonii było nieocenione. Urodził się w 1906 roku, w Hospitalet d’Llobregat i był zagorzałym kibicem Dumy Katalonii odkąd poszedł na pierwszy mecz w wieku sześciu lat wraz z wujkiem, który sympatyzował z Barçą. Od 1922 roku grał w zespole swojego miasta, ale jego umiejętności nie stały na najwyższym poziomie i szybko to porzucił. Dzięki swoim znajomościom w Katalońskiej Federacji, w 1925 roku rozpoczął pracę w FC Barcelonie. Początkowo jako delegat Federacji, później pełnił także różne funkcje w Komitecie Rozgrywkowym czy Lidze Amatorów. Ówczesny prezydent Barcelony Joan Coma szybko zdał sobie sprawę, że ten młody niespełniony piłkarz ma wyjątkowy dar do odnajdywania młodych talentów, potencjalnych gwiazd, których odnalezienie wymaga posiadania szóstego zmysłu. W 1934 jako nowy skaut Barcelony od razu zabrał się do pracy i pierwszymi sprowadzonymi przez niego piłkarzami byli Escolà i Raich, którzy stali się później legendarnymi postaciami katalońskiego klubu.

Po wojnie domowej (1936-39) szkółka Barcelony została bardzo przetrzebiona, ale efektywna praca duetu Ramo Llorens i Josép Boter skutecznie uzupełniała braki. W okresie powojennym Boter został wcielony do zespołu amatorskiego Barcelony i w swoim pierwszym sezonie zdobył mistrzostwo Katalonii (1939/40). Ówcześnie, w trakcie swojej niezwykłej pracy oglądał każdej niedzieli pięć spotkań – trzy rano i dwa popołudniu. Obejrzał tysiące młodych piłkarzy w trakcie swojej wieloletniej działalności i z czasem jego osoba stała się znana w środowisku piłkarskim, zwłaszcza wśród nastoletnich futbolistów. Kiedy tylko Boter pojawiał się na stadionie, w jakiejkolwiek szerokości geograficznej regionu Katalonii, wieść o tym rozchodziła się błyskawicznie: „Boter przyjechał nas oglądać!”. Podekscytowanie było ogromne, ale i logiczne, jeżeli spojrzeć na jego dokonania. Począwszy od roku 1934 do lat siedemdziesiątych XX wieku Boter miał na liście swoich „odkryć” wiele nazwisk barcelonistów, ważnych w historii klubu: Raich, Escolà, Manchón, Calvet, Seguer, Basora, Biosca, Segarra, Manchón, Aloy, Bosch, Brugué, Gracuam Tejada, Vergés, Estrems, Gensana, Olivella, Rodri, Celdrán, Sadurni, Camps, Eladio, Fusté, Rexach czy Mora. Cały ten zbiór wspaniałych piłkarzy mógłby stanowić zespół będący w stanie wygrać z każdą ówczesną drużyną. Metodyczny aż po same kości Boter sformułował nawet zasadę, bazując na swoim doświadczeniu, według której na siedmiuset piłkarzy przypada jedna potencjalna gwiazda.

Wykonując swoją ciężką pracę, z pozycji Sekretarza Szkółki Barcelony, nigdy się nie przechwalał. Wręcz przeciwnie, stanowił przykład najsurowszej pokory, dzięki której zjednał sobie mnóstwo przyjaciół w trakcie swojej długiej kariery. Niestety, w 1971 roku choroba zmusiła go do szybszego przejścia na emeryturę, co szybko pogorszyło jego warunki życia. Wobec takiego stanu rzeczy jego przyjaciele nie pozostali obojętni. W sobotę, 27 października 1973 roku, Zgromadzenie Byłych Piłkarzy FC Barcelony oddało mu zasłużony hołd organizując mecz na stadionie Fabra i Coats, ówczesnym stadionie Barçy Athlètic, rezerw Barcelony. Tego dnia, zgromadziło się ponad osiemdziesięciu zasłużonych barcelonistów, którzy podzieleni zostali na cztery zespoły o nazwach: Sagibarba, Piera, Alcántara i Samitier. Wśród obecnych można było wyróżnić takie nazwiska jak Bosch, Manchón, Tejada, Calvet, Fusté, Pereda, Re, Eulogio, Martínez, Rifé, Gensana, Ramallets, Seguer, Olivella, Gracia, Flotats, Villa y sam Ladislao Kubala, ówczesny selekcjoner reprezentacji Hiszpanii. W meczu brał także udział piosenkarz Joan Manel Serrat. Hołd Boterowi oddał również Holender Johan Cruyff, który nie mógł wziąć udziału w meczu ze względu oficjalny debiut w składzie Barcelony dzień później na Camp Nou, w meczu z Granadą.

Josép Boter zmarł 8 czerwca 1978 roku.

Ponieważ chciałbym, by tematyka artykułów pokrywała się z tym, o czym chcielibyście dowiedzieć się Wy, czytelnicy, co jakiś czas pojawiać się będzie ankieta dotycząca tematyki, o której chcielibyście przeczytać w dalszej kolejności. W następnej kolejności przedstawione zostaną Gran Derbi z 1943 roku, kiedy to Barcelona poległa w Madrycie 11:1. O czym będzie artykuł kolejny? Wy decydujecie.

Ankieta

O czym chciałabyś/chciałbyś przeczytać w serii artykułów Katalońska Pamięć?

Powiązane artykuły

Poleć artykuł

Aby dodawać komentarze, musisz być zalogowany.

zgadzam się z ONOMATO
« Powrót do wszystkich komentarzy