Szósty finał
FC Barcelona udając się do Rzymu na mecz finałowy, rozegra swój szósty finał Pucharu Europy i będzie się starać o zdobycie trzeciego takiego trofeum w historii klubu.
Po sukcesach w Paryżu i Londynie oraz porażkach w Bernie, Sevilli i Atenach, Pep Guardiola za swoją drużyną postara się zapisać w historii zdobywając dla klubu trzeci Puchar Europy w Rzymie.
Pierwszy finał i klęska: Berno, 2-3 (1960/61)
Real Madryt wygrał pięć kolejnych tytułów, a Barcelona ich pokonała i przerwała hegemonię Królewskich na kontynencie. W finale Barça spotkała się z Benficą Lizbona. Jednak szczęście nie uśmiechnęło się do podopiecznych Enrique Orizaoly. Co prawda na Wankdorf Stadium pierwsza na prowadzenie wyszła Barcelona za sprawą Sandora Kocsisa, ale na to trafienie odpowiedzieli Jose Aguas, Mario Coluna oraz Antoni Ramallets, który pechowo wbił piłkę do własnej bramki. Barcelona zmniejszyła straty po trafieniu Zoltana Czibora, ale to było za mało.
Porażka po karnych: Sevilla, 0-0 (1985/86)
25 lat po porażce w Bernie, Terry Venables doprowadził FC Barcelonę do finału rozgrywek. Na Sánchez Pizjuán w Sewilli, Barça podejmowała Steaue Bukareszt. Cel był jasny - zostać najlepszą drużyną na Starym Kontynencie. Rumuni grali bardzo defensywny futbol, a Barcelona nie mogła znaleźć na to recepty. Mecz zakończył się wynikiem 0-0 i obie jedenastki musiały strzelać rzuty karne. Urruti obronił dwa z czterech strzałów, ale bramkarz Steauy, Helmuth Duckadam obronił aż cztery jedenastki i wywalczył rumuńskiej drużynie puchar.
Tytuł dla Barcelony: Londyn, 1:0 (1991/92)
Barça po dwóch przegranych finałach miała okazje w końcu odnieść sukces. Na mitycznym Wembley w Londynie podejmowała najlepszą włoską drużynę, Sampdorię. Dream Team był wtedy w swojej najlepszej formie i nie zawiódł.
Podopiecznym Johana Cruyffa zwycięstwo dał Ronald Koeman, który strzelił piękną bramkę, atomowym uderzeniem z rzutu wolnego.
Koniec pewnej ery: Ateny, 0-4 (1993/94)
Johan Cruyff ze swoją drużyną ponownie awansował do finału. Tym razem zespół na mecz finałowy udał się do Aten. Pomimo zachwytów i miana najlepszej drużyny w Europie, w składzie z takimi gwiazdami jak Koeman, Guardiola, Christo Stoiczkow czy Romario, Dream Team poniósł klęskę. Przegrał z AC Milanem aż 0-4. Daniele Massaro do bramki Barçy trafił dwukrotnie, następnie po jednym trafieniu dołożyli Dejan Savićević i Marcel Desailly.
Ponownie na tronie: Paryż, 2-1 (2005/06)
Barcelona pod wodzą Franka Rijkaarda zdobyła swój drugi w historii Puchar Europy pokonując Arsenal na Stade de France w stolicy Francji. Po 12 latach bez finału, holenderski szkoleniowiec doprowadził tam swoją drużynę i po dramatycznym meczu zwyciężył.
Anglicy dobrze zaczęli mecz. Bramkę strzelił Sol Campbell, lecz w 18. minucie spotkania za czerwoną kartkę wyleciał z boiska Jens Lehmann. W drugiej połowie bramki dla Barçy zdobyli Samuel Eto'o oraz Juliano Belletti i trofeum powędrowało do Barcelony.
[źródło: FCBarcelona.cat]
Po sukcesach w Paryżu i Londynie oraz porażkach w Bernie, Sevilli i Atenach, Pep Guardiola za swoją drużyną postara się zapisać w historii zdobywając dla klubu trzeci Puchar Europy w Rzymie.
Pierwszy finał i klęska: Berno, 2-3 (1960/61)
Real Madryt wygrał pięć kolejnych tytułów, a Barcelona ich pokonała i przerwała hegemonię Królewskich na kontynencie. W finale Barça spotkała się z Benficą Lizbona. Jednak szczęście nie uśmiechnęło się do podopiecznych Enrique Orizaoly. Co prawda na Wankdorf Stadium pierwsza na prowadzenie wyszła Barcelona za sprawą Sandora Kocsisa, ale na to trafienie odpowiedzieli Jose Aguas, Mario Coluna oraz Antoni Ramallets, który pechowo wbił piłkę do własnej bramki. Barcelona zmniejszyła straty po trafieniu Zoltana Czibora, ale to było za mało.
Porażka po karnych: Sevilla, 0-0 (1985/86)
25 lat po porażce w Bernie, Terry Venables doprowadził FC Barcelonę do finału rozgrywek. Na Sánchez Pizjuán w Sewilli, Barça podejmowała Steaue Bukareszt. Cel był jasny - zostać najlepszą drużyną na Starym Kontynencie. Rumuni grali bardzo defensywny futbol, a Barcelona nie mogła znaleźć na to recepty. Mecz zakończył się wynikiem 0-0 i obie jedenastki musiały strzelać rzuty karne. Urruti obronił dwa z czterech strzałów, ale bramkarz Steauy, Helmuth Duckadam obronił aż cztery jedenastki i wywalczył rumuńskiej drużynie puchar.
Tytuł dla Barcelony: Londyn, 1:0 (1991/92)
Barça po dwóch przegranych finałach miała okazje w końcu odnieść sukces. Na mitycznym Wembley w Londynie podejmowała najlepszą włoską drużynę, Sampdorię. Dream Team był wtedy w swojej najlepszej formie i nie zawiódł.
Podopiecznym Johana Cruyffa zwycięstwo dał Ronald Koeman, który strzelił piękną bramkę, atomowym uderzeniem z rzutu wolnego.
Koniec pewnej ery: Ateny, 0-4 (1993/94)
Johan Cruyff ze swoją drużyną ponownie awansował do finału. Tym razem zespół na mecz finałowy udał się do Aten. Pomimo zachwytów i miana najlepszej drużyny w Europie, w składzie z takimi gwiazdami jak Koeman, Guardiola, Christo Stoiczkow czy Romario, Dream Team poniósł klęskę. Przegrał z AC Milanem aż 0-4. Daniele Massaro do bramki Barçy trafił dwukrotnie, następnie po jednym trafieniu dołożyli Dejan Savićević i Marcel Desailly.
Ponownie na tronie: Paryż, 2-1 (2005/06)
Barcelona pod wodzą Franka Rijkaarda zdobyła swój drugi w historii Puchar Europy pokonując Arsenal na Stade de France w stolicy Francji. Po 12 latach bez finału, holenderski szkoleniowiec doprowadził tam swoją drużynę i po dramatycznym meczu zwyciężył.
Anglicy dobrze zaczęli mecz. Bramkę strzelił Sol Campbell, lecz w 18. minucie spotkania za czerwoną kartkę wyleciał z boiska Jens Lehmann. W drugiej połowie bramki dla Barçy zdobyli Samuel Eto'o oraz Juliano Belletti i trofeum powędrowało do Barcelony.
[źródło: FCBarcelona.cat]
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Poleć artykuł
Komentarze (15)