Gospodarze oddali aż 5 celnych strzałów, ale nasz portero poradził sobie z każdym z nich,
zaliczając kolejne czyste konto w Lidze Mistrzów. Pressing Porto był dość wysoki i Niemiec
musiał często uciekać się do długich piłek, z niezłą, niemal 80% celnością. Na uwagę
zasługują jednak obronione strzały.

Nie był zbyt dokładny i wydaje się, że też słabo skoncentrowany. Zdarzały mu się łatwe
straty, po których często koledzy musieli uciekać się do przerywania akcji faulami. Sam
również wyłapał dość wcześnie żółtą kartkę i gdyby nie VAR prawdopodobnie sprokurowałby kuriozalny rzut karny. Był też zawodnikiem najmniej zaangażowanym w rozgrywanie piłki z całej formacji defensywnej. Na uwagę zasługuje sporo interwencji obronnych. W kolejnym meczu chyba będzie dobra okazja do poddania go rotacjom.

Brakowało nam w Lidze Mistrzów charakteru Urugwajczyka. Nieustępliwy, blokował wiele
dośrodkowań czy strzałów. Trochę gorzej szło mu rozgrywanie piłki i zaliczył zbyt dużo
niedokładnych długich piłek. Wyraźnie słabszy od partnera ze środka obrony, ale cieszy
zwyżka formy Ronalda. Oby tak dalej.

Francuz był niemal bezbłędny. W 53 minucie niemal w pojedynkę uchronił Barcelonę od
sytuacji sam na sam przeciwnika. Do tego aż 9 innych interwencji defensywnych, bardzo
dobre rozgrywanie (ponieważ jemu też zdarzały się straty) i liderowanie całej formacji. W
tym sezonie wyrasta na najlepszego zawodnika Barcelony. Na swojej nominalnej pozycji
wzniósł się na jeszcze wyższy poziom.

Widać powolny progres młodego wychowanka. Często podłączał się do akcji ofensywnych, próbował dryblować i dośrodkowywać, jednak bez większej korzyści dla zespołu, chociażudało mu się zaliczyć 2 kluczowe podania. To jego stroną Porto przeprowadzało swoje najgroźniejsze akcje, a pomoc Felixa nie wystarczyła żeby dobrze zabezpieczyć tę flankę. Wciąż czekamy na najlepszą wersję Alejandro i powoli zaczynamy dostrzegać zwyżkę jego formy.

Niemiec był autorem pięknej asysty po łatwym przechwycie w środku pola. Poza tym był
najaktywniejszym zawodnikiem i jeżeli można było liczyć na coś ekstra, to właśnie od niego. Ciężko mu odebrać piłkę i pozostaje żałować, że tak rzadko decyduje się na prostopadłe zagrania. Został wybrany zawodnikiem meczu przez UEFA, ale dla nas wyższą wartość wnieśli obrońcy. Do poprawy również stałe fragmenty gry, których stał się etatowym wykonawcą. Oczekujemy większego zagrożenia pod bramką przeciwnika. mając w składzie Araujo, Kounde czy Lewandowskiego.

Zdecydowanie najsłabszy mecz Oriola w barwach Barcelony. Gdy brakuje obok de Jonga,
Hiszpan wygląda dużo słabiej. Przy mocniejszym pressingu gubi się, nie potrafił
przyspieszyć gry, często faulował oraz zaliczał wiele bardzo groźnych strat, również na
własnej połowie. Obecnie w kadrze mamy raptem 4 zdrowych pomocników i ciężko będzie o rotacje akurat w tej formacji. Pozostaje zatem życzyć mu, aby wyciągnął wnioski z tego doświadczenia i grał bardziej odpowiedzialnie.

W końcu po serii naprawdę obiecujących występów przydarzyło się słabsze spotkanie. Nie dość, że był bardzo słabo zaangażowany w rozgrywanie, to grał zwyczajnie za ostro i nie potrafił czysto odbierać futbolówki. Słusznie wyrzucony z boiska z czerwoną kartką. Od dłuższego czasu można się było spodziewać, że w końcu się doigra. Na szczęście kara
przyszła w końcówce meczu i nie miała dużego wpływu. Oby spokorniał w kolejnych
spotkaniach.

Debiut w Lidze Mistrzów w podstawowym składzie, ale tremy nie było widać, aż do feralnej 71 minuty. Wchodził w pojedynki, był pod grą, jednak jego wybory nie były najlepsze. Brakowało szybszych decyzji czy to o strzale, czy wcześniejszym podaniu. Być może przydałby się w końcówce do wyprowadzenia jakiejś kontry, ale tajemnicze problemy żołądkowe pokrzyżowały te plany. Miejmy nadzieję, że w kolejnym meczu będzie w pełni formy, bo opcje w ataku po urazie Lewego znów się skurczyły.

Po opuszczeniu Europy przez Cristiano i Messiego, to on jest najskuteczniejszym
zawodnikiem wśród aktywnych graczy w Lidze Mistrzów. Od takiego nazwiska
oczekujemy dużo więcej niż dosłownie jedno podanie przez 33 minuty spędzone na boisku. Fakt, że został dość ostro potraktowany przez przeciwnika i musiał niedługo po tym opuścić boisko, odrobinę tłumaczy Roberta. Niestety, na tym poziomie nie jest to dopuszczalne i Polak i tak byłby pierwszy do zmiany. Być może ta niegroźna kontuzja przychodzi w dobrym momencie i 2 tygodniowa przerwa dobrze mu zrobi i podejdzie do rywalizacji w końcówce roku z nową energią.

Często to on brał na siebie oddawanie strzałów (5) i dryblowanie (2) i nie wychodziło mu to najgorzej. Rywale jednak grali bardzo kompaktowo i zazwyczaj blokowali przebojowego Portugalczyka. Gwizdy z trybun nie robiły na nim wrażenia. Zaliczył sporo strat, a po jednej z nich brzydko sfaulował rywala, co sędzia słusznie wycenił na żółtą kartkę. W drugiej połowie opadł nieco z sił i został słusznie zmieniony.

Wszedł w trudnym dla drużyny momencie i idealnie wykorzystał swoją szansę. umieszczając piłkę w bramce Diego Costy. Miał jeszcze dwie kolejne okazje, ale tym razem zabrakło precyzji. Zrobił to, czego od niego oczekujemy. Wydaje się, że wchodząc z ławki Rekin zawsze daje coś ekstra, a grając od początku czegoś mu brakuje. Można odnieść wrażenie, że okazję do zmiany trendu będzie mieć już w najbliższy weekend.

Wniósł nieco ożywienia i intensywności w końcówce meczu. Zaliczył kilka przechwytów, w
tym ten w ostatniej akcji meczu, który mógł zakończyć się trafieniem Torresa. Niestety,
Barcelona była w tej fazie spotkania mocno wycofana i nie udało mu się odcisnąć takiego
piętna na grę, jak w poprzednich pojedynkach. Pora na szansę od początku.

Nie wniósł nic pozytywnego, a nawet udało mu się zaliczyć groźną stratę i bezmyślny atak
na kartkę “pomarańczową” w kolano przeciwnika. W obliczu wielu absencji w zespole trzeba pogodzić się z myślą, że będziemy częściej oglądać naszego uniwersalnego kapitana na boisku.

Wszedł za niedysponowanego Yamala i zajął miejsce na lewym skrzydle. Trochę
niezrozumiała decyzja trenera, ale w te kilkanaście minut nie popełnił błędów i udało i się
dowieźć korzystny rezultat do końca meczu.