Nie był to mecz, w którym miał dużo do roboty. Wyróżnić możemy interwencję strzału zza pola karnego w 84', a także świetną paradę w 94’. W grze nogami nie wyróżnił się niczym szczególnym, rzadko zagrywał między liniami i zaliczył jedynie dwie celne długie piłki. Przy bramce bez większych szans.

Pomimo tego, że był aktywny i pokazywał się do gry, to nie zaprezentował konkretów. Kilkukrotnie podłączył się do ataku, jednak jego obecność w finałowej tercji z każdą minutą była mniej widoczna. Każde jego dośrodkowanie okazało się niecelne (np. 13’), a próby rozciągnięcia akcji były nieudane. Na plus trzy wybicia czy zablokowane podanie Almerii w 41’. Mecz do zapomnienia.

Jeden z najbardziej chwalonych zawodników Barcelony w ostatnich tygodniach, lecz i jemu przydarzył się błąd. W 25’ uciekł mu Ramazani, a Duńczyk nie zdążył z interwencją. Na wyróżnienie zasługuje gra z piłką przy nodze i próby dograń w pole karne (np. 92’). Do tego dochodzi wysoka skuteczność w pojedynkach główkowych i kilka udanych interwencji w defensywie – 10’, 17’ czy w 42’ udany blok wślizgiem w szesnastce. Więcej kluczowych podań zanotował w tym pojedynku tylko Ferran Torres.

Nijaki występ. Nie można wyróżnić zbyt wiele i nawet w wyprowadzeniu futbolówki Hiszpan nie pokazał niczego ciekawego. Zaczął spotkanie od wybicia piłki w 5’ i była to jego jedna z dwóch interwencji w tym spotkaniu. W 20’ jego przerzut na prawe skrzydło został przejęty, a w 38’ nie zdążył przerwać akcji Almerii.

Zaczął od odbioru w 1’, a chwilę później popisał się przechwytem. W ofensywie pokazał się jedynie kilkukrotnie i tutaj wyróżnić możemy dobre dośrodkowanie w 18’, udane dogranie w 34’ czy celne zagranie w pole karne do Lewandowskiego w 48’.

Wreszcie nie wyglądał jak ciało obce, lecz nie było to spowodowane jego dobrą grą, a dostosowaniem się do niskiego poziomu kolegów z zespołu. Zaledwie 12 celnych podań w 45 minut i jedna interwencja w obronie. Plus jedynie za przerwanie akcji w Almerii w 10’. Słusznie zmieniony w przerwie.

Powolny w rozgrywaniu, notujący straty, a wszelkie próby otwierających podań okazywały się nieudane. W 5’ źle odgrywał, w 47’ nie zdążył z interwencją w środku pola, a w 69’ utracił posiadanie. Rzadko grający na pierwszy kontakt, często spóźniony i nie tworzący przewagi. Na plus dwa przechwyty – 16’ i 36’, a także dobre prostopadłe podanie do Lewandowskiego w 6’.

Nie można mu odmówić starań i tego, że był aktywny – jednak tylko momentami. Więcej podań w tym meczu zanotował jedynie Christensen. W 2’ posłał prostopadłe podanie do Jordiego Alby (odgwizdany spalony), a w 4’ zaliczył podobne zagranie, też do Alby. Bywał źle ustawiony, często nie wracał do defensywy i regularnie tracił piłkę. W 4’ źle odgrywał, w 10’ zespół kolejne podanie, w 49’ nieudanie dogrywał, w 61’ kolejna strata, a w 73’ ponownie utracił posiadanie przy dobrze zapowiadającej się akcji. Na plus niezłe zagranie w pole karne w 5’, napędzenie akcji w 42’ czy oderwanie się od rywala w 53’, dzięki czemu wywalczył stały fragment w środku pola i żółtą kartkę. Ogólnie słabo, jak każdy.

Jeden z niewielu pozytywów. Owszem, nie zaprezentował się z najlepszej strony, jednak jako jeden z niewielu potrafił regularnie tworzyć zagrożenie, angażował się w kreację i starał się dryblować. Przynajmniej jedno z jego sześciu kluczowych podań powinno skończyć się asystą. Rozpoczął spotkanie od przechwytu w 6’, ale po chwili źle podawał. Udane dogrania w pole karne zanotował w 40’, 64’, 72’, 75’ (x2) i 86’. W 45’ ruszył z dryblingiem, ale został powstrzymany, z kolei udaną indywidualną akcję zaliczył w 74’, lecz późniejsze dogranie zostało zablokowane. W 40’ pociągnął akcję do przodu, jednak utracił posiadanie, a kolejne straty notował w 12’ czy 91’.

Wszystkie cztery strzały, które oddał, były niecelne. Kilkukrotnie cofnął się do środka pola, ale nie przełożyło się to napędzające akcję podania. Nie dziwi, że hiszpańscy komentatorzy w trakcie meczy pytali „gdzie jest Robert?”. W ostatnich pojedynkach podobne pytanie mogliśmy sobie zadawać wiele razy, ponownie słabo. Pozostaje liczyć, że po kontuzji zacznie prezentować wyższą formę.

Tym razem nie możemy pochwalić go nawet za intensywność i zaangażowanie. Nie potrafił błysnąć indywidualną akcją, nie tworzył przewagi i był nerwowy. Na minus straty w 1’, 24, 66’ (zepsute podanie). W 45’ wybijał z pola karnego, a w 51’ próbował posłać prostopadłe podanie w pole karne, z kolei w 59’ napędził akcję. Do tego w końcowych minutach zaliczył niezłe dośrodkowanie w szesnastkę. Również słabo.

W polu karnym był bardziej efektywny od Lewandowskiego i innych napastników. Wygląda na to, że Urugwajczyk miał zapewnić centymetry w szesnastce przy dośrodkowaniach, jak np. w 94’, kiedy wszedł w pole karne i zgrywał piłkę.

W 76’ szczęśliwie zablokował strzał Almerii, a w 80’ popisał się dobrym dośrodkowaniem w pole karne.

Wniósł trochę ożywienia i starał się kreować grę, choć z różnym skutkiem. Zaczął od słabego długiego podania w 58’, a w 59’ ruszył z dryblingiem, ale późniejsze dogranie było przeciętne. W 63’ krótko zagrał do wychodzącego na piąty metr Roberto, ale kolejny raz nie stworzył zagrożenia. Na plus zatrzymanie akcji Almerii w 84’. Sporo ruchu, ale konkretów niewiele.

Dostał niewiele czasu, ale zdążył zaznaczyć swoją obecność na murawie. W 81’ minął obrońcę i po chwili został sfaulowany blisko pola karnego, a w 91’ oddał słaby, choć jedyny celny strzał Barcelony w tym meczu. Kilka sekund później wrócił do defensywy i faulował.

Dostał tylko kilka minuty, ale spisał się pozytywnie. W 78’ zatrzymał kontratak Almerii, faulując Ramazaniego, a w 79’ popisał się błyskotliwym podaniem między liniami. Do tego dochodzi niezłe dośrodkowanie w pole karne w 81’ i udane dogranie w szesnastkę w 93’.