Bezrobotny. Espanyol oddał tylko jeden celny strzał i to z rzutu karnego, który odebrał Barcelonie dwa punkty. Pewnie na przedpolu, z dobrymi przerzutami. Nie ma za co go chwalić ani krytykować, dla niego był to mecz, gdzie w rozgrzewkę przed spotkaniem włożył więcej wysiłku.

Bierny występ wychowanka. Sergi grał asekurancko i nie można tego tłumaczyć ofensywnymi zapędami Alby. Espanyol rzadko korzystał z akcji uskrzydlających, więc i w defensywie Roberto nie miał zbytnich możliwości wykazania się. Na minus strata z 59’, na plus przerzut z 5’ i wejście w pole karne w 50’ z zagraniem piłki wszerz pola karnego. Nie był to zły występ, ale ocena poniżej przeciętnej wydaje się odpowiednia.

Dobre spotkanie Duńczyka. Zaczął nie najlepiej: od straty w 1’ i złego przerzutu 4’. Jednak z minuty na minutę grał coraz lepiej, pewnie w defensywie, włączając się w działania ofensywne. Po kiksie Lewego w 7’, dobrze znalazł się w polu karnym Espanyolu i zagrał piłkę na głowę Alonso, co zakończyło się asystą, a w 87’ był bliski strzelenia bramki po dośrodkowaniu z rzutu rożnego.  W defensywie udane akcje odnotował m.in. w: 27’, 46’, 50’, 52’, 90’. Nie był to wybitny występ Andreasa, ale przy słabej postawie większości zawodników Barcelony w tym spotkaniu, należy docenić jego grę.

Gdyby nie pechowe sprokurowanie karnego zostałby bezapelacyjnie zawodnikiem spotkania według redakcji. Był autorem nie tylko bramki (a niewiele brakowało, aby kilka minut później strzelił kolejną), lecz też doskonałej wrzutki, po której Lewandowski powinien być strzelcem gola, czy kolejnej, po której Fati oddał strzał. Udane interwencje w 9, 12’, 18’, 44’, 59’. Przy bierności w rozciąganiu gry przez linię pomocy, regulował tempo i dokonywał długich podań. Szkoda tej jednej sytuacji.

Gdyby nie czerwona kartka, występ Jordiego oceniony byłby jako bardzo dobry. Lewa strona przy słabej postawie Fatiego nabierała dzięki niemu szybkości i dawała realne zagrożenie pod bramką Espanyolu. Największa liczba bezpośrednich odbiorów i kluczowych podań, po których strzelali m.in. Gavi (7’) czy Raphinia (40’), do tego celne przerzuty (50’). Mając w pamięci wzajemne relacje z Lahozem w przeszłości nie powinien odzywać się do sędziego, szczególnie że miał już żółtą kartkę. 

Zagrał na podobnym poziomie jak reszta pomocy. Bez błysku i wartości dodanej, choć kilka zagrań należy ocenić pozytywnie. W 7’ dobre wyjście na pozycję i strzał po podaniu Alby, odbiór po własnej stracie w 42’ i podanie do Raphinhi, po którym Brazylijczyk był blisko strzelenia bramki. Nie potrafił się jednak uwolnić od zagęszczonej obrony przeciwnika. W defensywie razem z Pedrim szybko doskakiwali do rywala, uniemożliwiając rozgrywanie akcji. Może za dużo wymagamy od osiemnastolatka?

Nie było to dobre spotkanie Holendra, które po raz kolejny pokazało, że pozycja osamotnionego defensywnego pomocnika całkowicie ogranicza jego atuty. Ze słabym Espanyolem było to zbyt widoczne. W pierwszej połowie niczym szczególnym się nie wyróżnił (jedno dobre podanie do przodu w 29’). W tym okresie bierna postawa, z zagraniami na alibi do najbliższego w żaden sposób nie przybliżał gry w stronę bramki przeciwnika, w defensywie przy dużej ruchliwości Pedriego i Gaviego tez niewiele zrobił. W tym czasie w fazie defensywnym zanotował tylko jeden przechwyt. Nie napędzał akcji, nie kreował, mało aktywny w destrukcji. Obraz jego gry na korzyść zmienił się po zmianie pozycji spowodowanej wejściem Sergio Busquetsa, gdzie Frenkie przeszedł z pivota na mediapuntę. Zaczął wtedy grać wertykalnie (48’, 54’, 64’), dostrzegał partnerów, potrafił przebiec z piłką kilkanaście metrów, zagrać pomysłowo piętką, ale to i tak głównie było w środkowej części murawy, bez dograń w ostatnią tercję boiska. Wtedy jako dobiegający do już zastosowanego pressingu odnotowywał odbiory (68’). Jedyne kluczowe dogranie zanotował po rzucie rożnym. Wciąż zbyt mało daje drużynie, powinien być kluczowym zawodnikiem w linii pomocy, a na razie nie jest w stanie udźwignąć tej roli.

Najlepszy z pomocników. Wchodził w grę wzajemną, transportował futbolówkę pod pole karne przeciwnika. Pod koniec spotkania razem z Balde dawał sygnał do ataków, by zdobyć zwycięską bramkę. Dobry przerzut do Raphinhi w 6’, napędzające wyjście z własnej połowy w 9’, kluczowe podanie do Fatiego w 11’, dobry rajd, ale zły strzał po piłce zwrotnej od Balde w 90’, akcja indywidualna w 90’+4. Na minus: strata z 32’ i momenty w grze, w których zdarzało mu się w niej nie uczestniczyć.

Najlepszy z formacji ofensywnej. Aktywny, kreatywny, ale niestety mało skuteczny. Miał swoje szanse w spotkaniu, jednak nie potrafił przełożyć ich na efekt bramkowy. W 12’ dobra indywidualna akcja, choć bez efektu, w 30’ udany przerzut, strzały w 37’ i 40’, z których pierwszy był blisko odnalezienia drogi do siatki przeciwnika. Na minus zepsuta akcja indywidualna w 54’. Należy docenić jego powroty w strefę defensywną, pressing i odbiory.

W tym spotkaniu raziło u Roberta kilka rzeczy. Głównie brak skuteczności w sytuacjach, w których powinien wpisać się na listę strzelców (55’, 88’, 90’+8). Należy dodać słabą grę wzajemną (brak udziału w kreacji) oraz spóźnione decyzje o podaniach, które skutkowały wytraceniem tempa akcji. Na pochwałę zasługuje jedynie umiejętne wyjście na pozycję ze strzałami (55’, 88’, 90’+8). Wydaje się, że Lewy potrzebuje się odbudować, pamiętając swoją czerwoną kartkę w ostatnim meczu ligowym czy niestrzelony karny. Bramka na przełamanie dodałaby mu pewności.

Coś zacięło się w rozwoju Ansu (zapewne kontuzja też ma wpływ na jego postawę). W tym spotkaniu miał problemy, nie tylko, aby minąć przeciwnika czy podjąć decyzję, by nie spowalniać gry (19’), ale chociażby z opanowaniem piłki (57’). Wciąż wychodzi brak doświadczenia, chociażby przy sytuacji, gdy dostał żółtą kartkę (26’).  

Zagrał na swoim co najmniej przyzwoitym poziomie. Grając na pozycji pivota uwolnił de Jonga od zadań defensywnych. Rozgrywał, zanotował przerzuty, napędzał ataki podaniami wertykalnymi. Do tego zdecydowany w defensywie - 64’, 90’+8’. Na wyróżnienie przerzut ze strzałem Lewandowskiego w ostatniej akcji meczu.

Będąc pół godziny na boisku niewiele można o jego występie napisać. Wykonał tylko osiem podań i oddał jeden niecelny strzał, nie brał udziału w grze wzajemnej, nie potrafił przeprowadzić akcji indywidualnej. Xavi chcąc zatrzymać Ferrana, musi znaleźć sposób na zaktywizowanie jego potencjału i umiejętności, bo w meczu z Espanyolem nie wyglądało to dobrze.

Słaby występ. Raziło w jego grze prawie wszystko, brak skuteczności w grze na skrzydle jak i złe decyzje o strzałach z nieprzygotowanych pozycji, o których jakości lepiej nie pisać. Jego dośrodkowania były blokowane, a rajdy w większości z łatwością zatrzymane. Jedyne dobre dogranie było po rzucie rożnym z strzałem Christensena w 87’. Dużo słabsza zmiana od grającego wcześniej na tej pozycji Raphinhi.

Dobre wejście, które napędziło lewe skrzydło. Nominalnie powinien zastąpić Albę, jednak grał dużo wyżej, wchodząc w rolę skrzydłowego i dając więcej od statycznego Torresa. W 88’ bardzo dobry rajd zakończony strzałem Lewandowskiego, w 90’ dobra gra wzajemna z Pedrim zakończona strzałem Gonzáleza.

Jeden odbiór, poza tym niczym się nie wyróżnił. Ocena wyjściowa.