Marc nie miał szczęścia w tym meczu. Był bardzo blisko obrony rzutu karnego, ale strzał Rodrygo był zbyt mocny. Zatrzymał Viniciusa, niestety przy dobitce nie miał nic do powiedzenia. Podobnie przy precyzyjnym strzale Valverde. Pomimo straconych 3 bramek, nie możemy mieć do niego pretensji. Zrobił, co mógł, do tego celnie grał nogami (100% celność podań). 

To jego występu kibice obawiali się najbardziej, w końcu miał za zadanie zatrzymać rozpędzonego Viniciusa. Nie sprostał temu zadaniu, a ataki Realu były szczególnie niebezpieczne właśnie z jego strony. Ustawiał się bardzo wąsko, wręcz dublował pozycję Kounde, a szoroko bardzo dużo miejsca mieli Vinicius i Mendy. Przy golu na 1:0 kompletnie nie kontrolował pozycji swojego zawodnika. Podłączał się do akcji ofensywnych, ale jego wybory i dogrania nie były najlepsze. Miał jedno kluczowe podanie i jeden zablokowany strzał. 

Francuz zagrał cały mecz i nie wyglądał najlepiej. Popełnił szereg błędów pomimo tego, że Real nie stwarzał sobie wielu sytuacji. Jak już podchodzili pod pole karne Barcelony, w żadnym momencie nie dało się odczuć pewności siebie i spokoju. Jules unikał zdecydowanych wejść, głównie się cofał, co skutkowało golem na 0-2, wcześniej będąc też za daleko Brazylijczyka. Złamał również linię spalonego przy akcji z rzutem karnym. Mógł też doskoczyć do Krossa przed golem na 1:0. Niezła gra w rozegraniu nie może zamazać nam jego występu. Miejmy nadzieję, że błędy były spowodowane bramkiem rytmu meczowego i ostatnią kontuzją, a od teraz wróci dobra wersja Kounde z początku sezonu. 

Do pewnego momentu gra Erica mogła się podobać, w duecie z Kounde wyglądał lepiej niż w duecie z Pique. Szczególnie dobrze wyglądał w wyprowadzeniu piłki, nie tracił głowy przy wyższym pressingu rywala, często wchodził głęboko na połowę Realu i rozgrywał futbolówkę. Zabrakło jednak koncentracji przy dość łatwo sprokurowanym karnym oraz trochę szczęścia przy zablokowaniu uderzenia Benzemy. Niezrozumiałe zachowanie również przy golu na 2:0, gdzie kompletnie się pogubił, jego pozycję musiał pokryć Sergio i przez to Valverde został kompletnie sam. Po raz kolejny raziła bierność przy nieuznanym golu Benzemy z 52 minuty. Końcowa ocena nie może być zatem pozytywna. 

Balde miał ciężkie zadanie, gdyż stanął naprzeciwko najlepiej dysponowanemu zawodnikowi gospodarzy - Fede Valverde. Urugwajczyk wygrywał z Hiszpanem większość pojedynków, zarówno w obronie jak i w ataku. Pomimo tego, osiemnastolatek zaliczył najwięcej interwencji defensywnych w drużynie, grająć jedynie godzinę. Zrobił, co mógł i nie popełnił znaczących błędów w porównaniu z partnerami z formacji. 

Barcelona grała za wolno, zbyt statycznie i głównie do boku, a przodował w tej grze właśnie Frenkie. Kiedy miał okazję posłać prostopadłą piłkę do Dembele lub Lewandowskiego, spowolniał akcje. Nie podejmował ryzyka, o co prosił Xavi, chociaż to akurat tyczy się całej formacji pomocników. Po zejściu Busquetsa cofnął się nieco niżej i próbował w swoim stylu przenosić ciężar gry głębiej, jednak brakowało pomysłu co dalej zrobić z piłką. Warto pochwalić go za penetrujące podanie na głowę Roberto czy ładną akcję zakończoną celnym strzałem z 37 minuty. Minus za łatwą stratę przed rzutem karnym dla Realu. 

Wielu kibiców zastanawiało się, czy po ostatnich słowach i złym występie w środku tygodnia kapitan powinien w ogóle w klasyku wystąpić. Fakt, że został zmieniony jako pierwszy, wiele mówi o jego grze. Kiedyś Sergio dawał drużynie balans między formacjami, regulował tempo gry i dostarczał piłę bardziej kreatywnym kolegom z przodu, teraz nie wykonuje swoich zadań, do tego stracił zdolność przewidywania kierunków akcji i ustawiania się. Fatalnie zachował się przy pierwszym golu dla Realu, kiedy nie potrafił nawet skutecznie sfaulować Kroosa. 

Pedri wydaje się po prostu zmęczony. Na tle rywali, szczególnie pod względem fizycznym, wyglądał źle. Brakowało kreatywności, szybkości w podejmowaniu decyzji i odwagi. Często też schowany za rywalem, mało mobilny. Brakowało również wejść w pole karne i strzałów z dystansu, o czym przed meczem mówił trener. Do tego już powoli przejmuje manierę Sergio, kiedy pokazuje kolegom, żeby grać do tyłu, zamiast samemu wyjść na pozycję. 

Najaktywniejszy zawodnik Barcelony. Zaliczył mnóstwo akcji, oddał dwa strzały, z czego z jednym bez problemu poradził sobie Łunin, oraz aż cztery kluczowe podania. Mendy radził sobie z nim bardzo dobrze, wielokrotnie go blokując czy odbierając piłkę. Raz jednak Brazylijczyk się przedarł, doskonale dograł do Lewego, ten jednak z najbliższej odległości fatalnie przestrzelił. Pomagał też w obronie, to on zablokował strzał Viniego w 7 minucie. 

Był to prawdopodobnie najsłabszy mecz Lewego w barwach Barcelony. Nie udawało się praktycznie nic, ponieważ asysta przy golu Ferrana była jedynie nieudaną próbą trudnego technicznie strzału i tylko szczęście sprawiło, że Hiszpan się tam znalazł, żeby dobić piłkę do pustej bramki. 16 strat, tylko 17 podań przez 90 minut, przy 70% celności, zmarnowana doskonała sytuacja po podaniu Raphinhi, chociaż wydaje się, że i tak byłby spalony. Przegrywał też pojedynki fizyczne z Militao. Na plus jedynie dwie przyspieszające piłki z pierwszej połowy do Dembele i Roberto. Mecz do zapomnienia. 

Francuz chyba za bardzo sobie wziął do serca słowa Xaviego, żeby próbować i być odważnym, ponieważ w kolejnym meczu z rzędu nie podaje do lepiej ustawionego partnera w niezłej sytuacji. Zamiast tego wchodzi w nieudane dryblingi, których było całkiem sporo w tym pojedynku. Mniej było pozytywów niż zazwyczaj i niestety musi to być widoczne w końcowej ocenie. 

Niech strzelony gol do pustej bramki nie zaburza nam występu Ferrana, bo niczym specjalnie się on nie różnił od jego poprzedniego bardzo słabego spotkania. Można powiedzieć, że różnił się jedynie tym, że dostał o wiele więcej minut. W ciągu 30 minut Hiszpan zanotował imponującą liczbę sześciu podań, przy czym tylko cztery z nich trafiły do adresata, w tym jedno z krótko rozegranego rożnego. Banalny błąd techniczny przy wyjściu piłki na aut w 83 minucie. Zupełnie odseparowany od drużyny, apatyczny, bez zadziorności. Ciężko znaleźć argumenty za dalszym stawianiem na niego. 

Cóż można powiedzieć o takim występie. Gavi ma gorącą krew, olbrzymią ambicję i niespotykane pokłady zaangażowania w każdą rzecz, którą robi na boisku. Niestety w tym meczu na niewiele się to zdało. Za swój ostry, niebezpieczny faul słusznie dostał żółtą kartkę. Hiszpan w pół godziny zanotował sześć podań, chociaż aż dwa z nich doprowadziły do strzałów na bramkę rywala - wszyscy się zgodzą, że to wynik zawstydzający dla pomocnika Barcelony. Zespołu, który miał gonić wynik i dominować nad przeciwnikiem. Plus za przechwyty przed golem Ferrana (chociaż to on wcześniej stracił piłkę) i strzałem Fatiego oraz zablokowany strzał w 82 minucie. Wydaje się, że warto przytoczyć tutaj starą maksymę piłkarską, że lepiej mądrze stać niż głupio biegać. 

Alba pełni w tym sezonie głównie rolę rezerwowego, ale nie sposób odmówić mu doświadczenia. Miał celne dośrodkowanie do Lewego, umiejętnie sfaulował Kroosa przy kontrze Realu. W obronie nie miał wiele pracy, gdyż to Barcelona goniła wynik i utrzymywała się dłużej przy piłce w tej fazie meczu.  

Dobre wejście Fatiego. Oddał minimalnie niecelny strzał w 78 minucie, a chwilę poźniej ograł Valverde i przed bramką kontaktową doskonale dograł do Lewego. Wydaje się powoli nabierać większej pewności siebie. 

Grał za krótko. Zapisał się protokole meczowym żółtą kartką.