Przy bramce był bez szans, gdyby jakimś cudem zatrzymał i ten strzał po raz kolejny zostałby bohaterem. Słabiej niż zwykle w grze nogami (23'), ale bardzo pewnie na przedpolu. Łapał większość piłek, do tego obronił niełatwy strzał rywala w pierwszej połowie (26'). Wydaje się, że nabrał więcej pewności. Ocena wyjściowa.

Najstarszy zawodnik Barcelony w swoim redebiucie ligowym był najlepszym zawodnikiem meczu. Potrafił swój piłkarski stempel pokazać zarówno w defensywie robiąc trzy wślizgi i dwa razy blokując strzały jak i w ofensywie mając cztery przerzuty, trzy kluczowe podania i asystę. Alves dawał się ogrywać nader często na swojej stronie, ale potrafił też bronić z poświęceniem (74’ i 76’), a po własnych stratach walczył o odzyskanie piłki. Imponował wydolnością. Do tego zanotował doskonale dośrodkowanie na głowę Luuka zakończone bramką.

Dziwne, że mecz zakończył bez kartki, ponieważ grał bardzo ostro. Stempel i ostre wejście od tyłu powinny zakończyć się napomnieniami, a w konsekwencji wykluczeniem z gry. Poza tym rządził obroną, łatał dziury i jak zwykle był pewnym punktem w powietrzu. Miał dobrą okazję na strzelenie gola po rzucie różnym. Do 80. minuty rywale stworzyli sobie praktycznie jedną okazję. Solidny występ.

Miał pecha, gdyż musiał zejść z powodu kontuzji. Słabszy z dwójki stoperów, ale nieznacznie. Dobre zawody, interwencja na Machisie mogła się podobać. Rozciągał grę długimi podaniami. 

Dawno nie było takiego spotkania, w którym Jordi był tak mało zaangażowany w działania ofensywne. Schowany w okolicach linii środkowej. Potrafił się dobrze ustawiać, ale jedynie wybijał niebezpieczne piłki poza pole karne. Słabo rozumiał się z Jutglą. Występ na minus.

Świetnie wszedł w spotkanie, bardzo aktywny i zdeterminowany. Równie naładowany co Gavi, ale w przeciwieństwie do młodszego kolegi inteligentniejszy w grze, wiedział, w jakim stopniu może sobie na coś pozwolić lub jak umiejętnie przekraczając przepisy, by przerwać akcje rywala (aż 5 fauli i brak kartki). Rozbijał ataki rywali oraz umiejętnie wyprowadzał piłkę. Uczestniczył w grze na małej przestrzeni i dobrze współpracował z Alvesem.

Nawet Sergio nie potrafił się odnaleźć w tym spotkaniu. Busi grał nieco niżej niż zazwyczaj i dzięki temu wspomagał obrońców skuteczniej. Wygrywał pojedynki główkowe i był dokładny w rozegraniu. Jednak głęboka obrona Granady nie pozwalała posyłać piłek za jej ostatnią linię destrukcji (tylko jeden przerzut). Nie zachwycił, występ jedynie przeciętny.

Niestety to, na co zwracaliśmy uwagę po meczu z Osasuną, gdy Gavi już wtedy był bliski czerwonej kartki, ziściło się już w spotkaniu z Granadą. Spóźnione wejścia, często niebezpieczne, skończyły się zbyt wczesnym opuszczeniem boiska i mogły mieć wpływ na ostateczny wynik spotkania. Dopiero co wrócił z zawieszenia za żółte kartki, a tym razem odpocznie za czerwoną. To wykluczenie nie podcięło Barcelonie skrzydeł, ale dało wiarę Granadzie, że można wydrzeć rywalom co najmniej punkt. Do tego słabiej niż zwykle w rozegraniu, poruszaniu się i grze wzajemnej. Szkoda, że był na minimalnym spalonym i jego dobre dośrodkowanie nie zakończyło się asystą. Było to jednak jedyne udane zagranie w ofensywie. Nawet bez wykluczenia Gavi nie może uznać tego spotkania za udane. Dobre ustawienie gospodarzy skutecznie hamowało ofensywne zapędy młodego Hiszpana. Ocena niska.

Grał tak, jakby już myślał o przeprowadzce do innego klubu. Apatycznie, bez pomysłu. Oddał aż cztery strzały, wszystkie zza pola karnego często z nieprzygotowanych pozycji i ani jeden z nich nie był skierowany w światło bramki. Niedokładny, nieskoncentrowany, podejmujący złe decyzje, często tracił piłkę w bezpośrednich pojedynkach. Dzisiaj Francuz nawiązywał do swoich najgorszych występów. Nie można mu jednak odmówić chęci i uporu. Incydentalnie stanowił zagrożenie (jak świetne podanie do Luuka na sam na sam), ale od potencjalnego najlepszego zawodnika na swojej pozycji oczekujemy znacznie więcej.

Niech sen Holendra trwa jak najdłużej. Tym razem na dwa strzały głową oba skierował do siatki, z tym że raz po minimalnym spalonym w budowie akcji. Doskonale się poruszał i szukał wolnych przestrzeni. Potwierdził w końcu słowa Koemana, że głową gra dużo lepiej niż inni sławni piłkarze i że może dawać inne warianty w grze Barcelony. Do tego prawie wywalczył rzut karny w 21'. Mniej zaangażowany w powroty niż w poprzednich spotkaniach i gorzej pressował. Kolejne zawody na plus. 

Jutgla starał się, ale pewnego poziomu nie przeskoczył w tym spotkaniu. Niezbyt dobrze rozumiał się z Albą, do tego większość dośrodkowań było niecelnych, spóźnionych lub zablokowanych. Fatalny strzał w 38'. Słaby obraz lewego skrzydła był wynikiem małej aktywności Ferrana. Słabe zawody.

Zrobił swoje w tym spotkaniu. Uratował Barcelonę ofiarnym blokiem (89’). Kiedy było trzeba, sfaulował na kartkę, do tego solidny w rozegraniu. Po zejściu Erica Barcelona nie straciła na jakości w grze obronnej.

Kilka dobrych akcji indywidualnych, które mogły i powinny zakończyć się golem (76’) lub asystą. Ożywił lewa flankę, jednak zbyt często wybierał niekorzystne opcje, chcąc samemu zakończyć atak niż podać dobrze ustawionym kolegom.

Występ poniżej jakiegokolwiek poziomu. Jeżeli nie chciało mu się grać, mógł to zasygnalizować trenerowi. Nie udawało mu się dosłownie nic. Chyba że do pozytywów zaliczymy mu 6 udanych podań z 10 wykonanych.

Grał za krótko. Bez oceny.