Neto był jednym z kilku piłkarzy Barcelony, którzy nie weszli zbyt dobrze w mecz, ale z upływem minut prezentowali się coraz lepiej. W 6’ podał piłkę w okolice środka boiska kompletnie do nikogo i całe szczęście, że rywal nie zdołał jej szybko przechwycić i opanować. Potem było już tylko lepiej - liczne, mniejsze interwencje oraz te, które zasługują na pochwałę, jak np. w 58’, kiedy odważnie wyszedł przed pole karne, przeciął podanie rywala i na absolutnym luzie odegrał do kolegi. W 73’ miała miejsce obrona strzału Nolito, po której szybko się pozbierał i nie dał dobijającemu piłkarzowi Celty dużo opcji na uderzenie (strzał ostatecznie wylądował na poprzeczce). Cieszy wysoki poziom rezerwowego bramkarza Barcy zaprezentowany w Vigo.

Kolejny w zestawieniu facet, który słabo rozpoczął, ale skończył dobrze. Niektóre złe zagrania mogły być spowodowane wodą, która zalegała na murawie Balaídos. Pokazała to akcja w 7’, kiedy Roberto zagrywał do Griezmanna, a piłka wyraźnie zwolniła trawie. Nic go jednak nie usprawiedliwia za złe odegranie do tyłu i stratę w 14’, po której poszła niegroźna kontra Celty. W 40’ pogubił się pod polem karnym rywala i płynność akcji ponownie wzięła w łeb. Jak już wspomniano druga połowa była w wykonaniu Roberto znacznie lepsza, choć nie bezbłędna. Przede wszystkim dzięki jego kluczowej interwencji w 73’ piłka obiła się o obramowanie bramki i nie wpadła do siatki. Także w końcówce dobrze spisywał się przy wrzutkach rywali, eliminując zagrożenie. Co do minusów, to w 67’ dał się razem z Busquetsem ograć we własnej 16-stce, a w 82’ popełnił niepotrzebny faul w pobliżu pola karnego Neto. Niemniej gol w 95’ zwieńczył raczej przyzwoite zawody w wykonaniu Roberto.

Mur z dwiema szparami, które zdołali odnaleźć rywale, i tym samym zasiać niepokój pod bramką Neto. Mowa tu o sytuacji z 47’, gdy przeciwnik zbył łatwo go ograł na wysokości pola karnego oraz o nieudanej interwencji w 16-stce Barcy w 91’. Poza tym dwoma przypadkami  prezentował wysoki poziom. W 2’ ubiegł rywala i odebrał piłkę, w 16’ miał udaną interwencję wślizgiem, dominował w powietrzu i miał nawet szansę na gola w 62’’, jednak zabrakło naprawdę niewiele. Solidne zawody w wykonaniu weterana.

Od początku sprawiał wrażenie piłkarza, który musi coś zawalić. W 4’ zbył łatwo dopuścił przeciwnika wybiegającego zza jego pleców do przejęcia piłki, na szczęście ten potknął się przy podaniu. W 22’ i 34’ niedokładnie wyprowadził piłkę, w 23’ w bardzo prosty sposób przegrał walkę z rywalem o pozycją, dostając pierwszą żółtą kartkę. Druga, kontrowersyjną, zarobił w 42’ i, patrząc z perspektywy czasu na wynik, grę całej drużyny oraz na niepewność z jaką grał Lenglet od początku, sędzia wyświadczył Barcelonie przysługę. Pytanie, czy nie odbije się to Barcelonie czkawką przy niedzielnym spotkaniu z Sevillą. Zobaczymy.

Zdecydowanie mniej aktywny niż w meczu z Villarreal. Miał kilka dobrych interwencji, przecinających podania rywali (12’, 33’, 38’ i dwukrotnie w 90’) i to tyle na plus. Po czerwonej kartce dla Lengleta musiał pilnować swoje ofensywne zapędy, ale nawet przed 42’ brakowało charakterystycznych dla niego akcji oskrzydlających. Z grubszych błędów należy wskazać główkowanie po dośrodkowaniu we własnym polu karny w 15’ oraz nie przecięcie zagrania do przeciwnika w 53’, który oddał celny strzał na bramkę. Dyskretne i przeciętne spotkanie w wykonaniu Alby.

Jeden z najlepszych na boisku. Aktywny i skuteczny w pressingu (np. 12’ czy 66’), sprawnie unikał zasieków zakładanych przez rywali (np. 68’ czy 69’), zaś jego udział w rozegraniu można zasypać przykładami, dlatego skupiono się na dwóch najważniejszych zagraniach. W 27’ popisał się fenomenalnym zagraniem zewnętrzną częścią stopy do Griezmanna, zaś w 94’ najpierw przytomnie przepuścił piłkę do Messiego, a później wymienił się z Argentyńczykiem podaniami przy akcji bramkowej. Można się przyczepić o to, że dwukrotnie nie zagrywał do wychodzącego na pozycję Fatiego w 17’ i 19’. Miał też parę drobnych błędów (38’ i 86’), ale w żadnym stopniu nie przyćmiewają one bardzo dobrego występu Holendra.

Przyjemnie się oglądało w tym meczu Busquetsa. Dobrze rozgrywał, dając kilka dobrych piłek do kolegów, jak np. w 2’ czy 40’ uruchamiając Griezmanna czy w 50’ podając z pierwszej do wybiegającego Coutinho. Radził sobie również w pressingu, gdyż to dzięki niemu Barcelona odzyskała piłkę i przeprowadziła nieco bilardową akcję bramkową przy pierwszym golu. Spokojnie mógłby dostać wyższą notę, gdyby nie gra w obronie. Przy opisie gry Roberto  podano sytuację z 67’, poza tym było niedobre wybicie w 47’, które nie oddaliło zagrożenia, nieudane przecięcie wślizgiem podania w polu karnym Neto w 53’ oraz spóźnienie za akcją w 88’. Miał zatem kilka mniejszych czy większych potknięć w defensywie. Ale ogólnie mecz jak najbardziej udany.

Ponownie niewiele dobrego można napisać na temat gry Griezmanna, również przez to, że dostał jedynie 42 minuty. Szkoda złego przyjęcia w 27’ i zmarnowania tym samym dobrej okazji na strzelenie bramki. W 40’ otrzymał piłkę w polu karnym Celty, ale jego podanie zostało zablokowane. Opis można dopełnić jego poświęceniem przy grze obronnej w 37’, kiedy pomógł odzyskać piłkę. Po czerwonej kartce dla Lengleta, padło, że to on zejdzie w doliczonym czasie gry do pierwszej połowy.

Takiego Coutinho chce się oglądać. Jakość, z jaką rozgrywał akcje, brak przywiązania do konkretnej pozycji oraz swoboda przy kontrolowaniu piłki sprawiają, że w oczach Redakcji zasłużył na tytuł Zawodnika Meczu. Asysta w 11’ po krótkim podaniu „z pierwszej”, duży udział przy rozegraniu akcji bramkowej w 51’, strzał słupek w 59’ oraz praktycznie dwójkowa akcja z Messim, po której Coutinho w 60’ powinien strzelić gola. Do tego pracował w obronie asekurując kolegów (23’, 52’) lub samemu wykonując interwencje (9’, 49’). Naprawdę świetny występ.

Kolejny gol nastolatka w barwach Barcelony, ponownie otwierający wynik spotkania. Wykończenie sytuacji z 11’ było w stylu Luisa Suareza - szybka noga i sprytny, precyzyjny strzał „fałszem”. Poza tym w 38’ zaliczył niezłe podanie do Messiego między nogami rywala i „zarobił” na konto dwóch przeciwników po żółtej kartce. W drugiej połowie wszedł zdecydowanie w pole karne w 53’ i oddał piłkę Leo, który chwilę potem zanotował strzał na bramkę. Na minus, miał parę prostych strat (13’ czy 33’) oraz to, że stosunkowo mało uczestniczył w grze. Można tym samym stwierdzić, że był do bólu efektywny, ponieważ wyłączając Griezmanna, który wcześnie zszedł z boiska, zanotował najmniej kontaktów spośród ofensywnych piłkarzy Barcy, a wpływ na wynik końcowy miał znaczący. Coś niezwykłego jak na ten wiek.

Messi zaprezentował się tak słabo w pierwszej połowie, że oglądając jego poczynania w drugiej odsłonie można było odnieść wrażenie, że ogląda się inny mecz. W pierwszych 45 minutach nie wychodziło mu praktycznie nic. Jego podania były przecinane przez rywali (10’, 21’ czy 31’), a akcje indywidualne blokowane (35’ czy 39’). Na szczególną burę zasługuje niecelne podanie Messiego w 31’, które rozpoczęło najgroźniejszą kontrę Celty w meczu. Po przerwie to było coś zupełnie innego. Głównie dzięki niemu i Coutinho nie dało się odczuć jednego gracza mniej w ofensywie Barcelony. Fantastyczny drybling w 51’ i próba podania, która szczęśliwie dla Barcy skończyła się golem samobójczym. Do tego kluczowe podanie do Coutinho w 60’, bliski asysty w 62’ po dośrodkowaniu, a także miał duży udział przy trzeciej bramce. Trzeba również go pochwalić za pracę w defensywie, szczególnie po czerwonej kartce Lengleta. Ogólnie jednak pierwsza rzuca duży cień na występie La Pulgi, stąd taka ocena.

Wszedł za Griezmanna pod koniec pierwszej połowy i tak naprawdę nie miał zbyt wielu interwencji. W 53’ zablokował strzał rywala ciałem oraz w 67’ i 82’ wybił piłkę z własnego pola karnego. Mały błąd wkradł się w 88’, kiedy zgubił piłkę i sprokurował tym rzut rożny dla Celty. Zaprezentował się pewnie i solidnie.

Zachowywał się na boisku, jakby miał 27 lat, a nie 17. Zagrał z bardzo dużą odpowiedzialnością, podawał dokładnie pod presją rywala, utrzymywał się przy piłce i mocno pracował w obronie. Jako przykład można podać dobre zachowanie przy kontrze Barcy w 83’, podanie do De Jonga między dwoma rywalami w 87’ czy przecięcie zagrania rywali w 92’. Udało mu się też w 94’ uruchomić Messiego. Dostał mało czasu, a jak widać wykorzystał go wspaniale.

Nie była to dobra zmiana. Grając w dziesiątkę potrzebna jest dokładność i chłodna głowa, a jednego i drugiego zabrakło Portugalczykowi, który w każdej akcji starał się pchać piłkę do przodu, co przeważnie kończyło się stratą (73’ czy 92’) czy niecelnym podaniem (82’). Mało odpowiedzialne wejście przy grze swoich kolegów w osłabieniu przez całą drugą połowę.