Mur. Jego klasowa interwencja z 92. minuty uratowała cały koncept taktyczny Valverde na mecz z Juventusem, a tym samym pewny awans do fazy pucharowej. Dołożył jeszcze dwie interwencje z 2. i 18. minuty. W grze nogami nie był bezbłędny, ale miał ciekawe zagrania, jak to z 54. minuty, kiedy na milimetry zagrał do Deulofeu, przyspieszając tym samym całą akcję. Bez niego Barca przegrałaby ten mecz, dlatego bez żadnych wątpliwości należy mu się tytuł zawodnika meczu.

W defensywie chimeryczny. Dobrze czytał grę w okolicach środka pola, ale pod samym polem karnym jego interwencje pozostawiały niedosyt. Szczególnie nie radził sobie w pierwszej połowie z Douglasem Costą. W 5. minucie był za daleko od Brazylijczyka, przez co ten groźnie dośrodkował w pole karne. W 20. minucie ponownie dał mu się łatwo ograć, a w 44. minucie nie wspomógł, a wręcz przeszkodził Pique w zatrzymaniu akcji Dybali. W ofensywie pokazał się parę razy z dobrej strony, zaliczył jedno otwierające podanie - wyłożenie piłki Paulinho, jednak ta liczba mogła być większa, gdyby nie problem z podejmowaniem odpowiedniej decyzji. W drugiej połowie mniej widoczny z przodu, ale dla odmiany swoje zrobił w destrukcji – odbiór w 79. i 89 minucie. Podsumowując - dobry mecz, ale nadal brakuje regularności

Patrząc na ostatnią formę Pique, tym razem pozytywnie zaskoczył fanów Barcelony. Wyłączył z gry Higuaina i niejednokrotnie zatrzymywał akcje Juventusu (57., 74. oraz 89. minuta). Minus za zbyt łatwe dopuszczanie do strzału Dybali w 44. minucie - szczególnie w początkowej fazie akcji, ponieważ później w interwencji przeszkodził mu Semedo. W wyprowadzaniu piłki niezły, do tego dominował w powietrzu. Prawdopodobnie najlepszy mecz Pique w tym sezonie.

Źle wszedł w mecz. W 1. minucie niecelnie zagrywał na własnej. Chwilę później, w defensywie, najpierw poszedł "na raz", a następnie dopuścił do groźnego strzału Costy. Potem było już na szczęście znacznie lepiej. Czytanie gry i wynikające z tego przechwyty na absolutnie topowym poziomie. W 47. minucie zaprezentował odbiór a’la Maldini lub Nesta, wślizgiem gasząc piłkę i odgrywając celnie do swojego kolegi. W 77. minucie zanotował kluczową interwencję w polu karnym Barcy. Do spółki z Pique i Ter Stegenem stworzyli mur, przez który Stara Dama nie mogła się przebić.

Generalnie dobrze sobie radził z Cuadrado na lewej stronie czy potem Marchisio, nie pozwalając im na zbyt wiele. W 7. minucie wykonał udany pressing i odebrał piłkę na połowie Juventusu. W 43. minucie dobrze wymienił podania z Deulofeu. Ocenę obciąża nieudana interwencja z 47. minuty, a także zbyt altruistyczne zachowanie w 68. minucie. Powinien zamknąć oczy i uderzyć "ile fabryka dała". Niestety dla Barcy, Digne niecelnie dogrywał do Suareza. Szkoda tej sytuacji, bo zamiast remisu Barca mogła wywieźć z Turynu komplet punktów.

Jego występ obfituje w tyle "smaczków", że nie jesteśmy w stanie wszystkiego wymienić. Sergio kapitalnie poruszał się między liniami, poszukiwał "trójkątów", asekurował kolegów i nieustatnie pokazywał się jako opcja do rozegrania piłki. prezentując przy tym kapitalny procent celnych podań. Minięcia rywali cudownym balansem (46. minuta) bądź ruletą (39. minuta), to już wizytówka Sergio. Jedyny minus za niezablokowanie uderzenia Dybali z końcówki spotkania - to była strefa Busquetsa i niestety spóźnił się - na szczęście ter Stegen był na posterunku. Mimo wszystko jeden z najlepszych na murawie.

Jako element solidnej zapory w środku pola sprawdził się całkiem nieźle. Niestety nie wyszedł poza rolę cegły w murze. W defensywie niewiele konkretów (tylko dwie interwencje przez cały mecz - zero bezpośrednich odbiorów), zaś w ofensywie jedno dobre dogranie z rzutu wolnego - w słupek. Poza tym na koncie takie błędy jak w 34. minucie. Przeciętnie z plusem.

Przede wszystkim szkoda niecelnych strzałów - miał całkiem niezłe pozycje i powinien pokusić się o większą precyzję - zwłaszcza w 3. minucie. Strasznie szkoda, że po słupku Rakiticia nie był w stanie lepiej skordynować swojego ciała. Plus za dużą pracę w defensywie i kilka udanych interwencji (1., 6. oraz 38. minuta) - podwyższają mu one notę.

Taktyczne szachy nie pozwoliły mu rozwinąć skrzydeł, ale nie możemy go tym usprawiedliwiać. Większość jego zagrań była asekuranckim odgrywaniem do tyłu, choć musimy przyznać, że miał błyskotliwe momenty (odbiór w 15., podanie do Semedo w 35., drybling w 52. oraz zgranie do Suareza w 46. minucie). Nie wniósł zbyt wiele do gry, ale też nie popełniał błędów - przeciętnie z plusem.

Cały Andres. Kiedy ma atakować - sypie podaniami jak z rękawa. Kiedy drużyna jest nastawiona defensywnie - wspomaga kolegów wieloma interwencjami (21., 39., 58. oraz 77. minuta). Nic dziwnego, że został nagrodzony gromkimi oklaskami na stadionie w Turynie - zasłużył na to, jak mało który piłkarz.

Ekstremalnie trudny mecz dla napastnika, ale nie ma co zbytnio usprawiedliwiać Luisa - zagrał słabo. Zupełnie nie poradził sobie z Ruganim, a Benatia wręcz go zdeklasował, notując w całym spotkaniu aż 18 interwencji! Urugwajczyk jedynie raz potrafił dobrze odegrać piłkę i napędzić akcję (10. minuta). Poza tym nie istniał, ograniczając się do prób wymuszania przewinień i strat - najgorsza miała miejsce w 69. minucie.

Jedyna godna odnotowania rzecz w ofensywie, którą wykonał Leo, to podanie z 68. minuty do Digne - Francuz powinien je zamienić na bramkę. Potem gdzieś zniknął pośród figur poruszających się po boisku. Stąd niewysoka ocena. Plus jeszcze za odbiór na Dybali w 90. minucie.

Grał za krótko.