Mogłoby się wydawać, że nie miał w tym meczu wiele pracy. Tymczasem musiał pełnić rolę ostatniego obrońcy, kierując się zasadą ograniczonego zaufania do eksperymentalnie zestawionej linii defensywnej. Kilkakrotnie odważnie wychodził do piłek zagranych za plecy obrońców (20. minuta) i ani razu się nie pomylił, choć w 61. minucie było blisko. Na linii bezbłędny, jednak musimy uczciwie przyznać, że poza obroną z 94. minuty, nie musiał się wysilać. Standardowo podawał z dokładnością najlepszych pomocników.

Dobrze wszedł w mecz, świetnie odczytując intencje rywali i przejmując kilka bezpańskich piłek (3., 11. oraz 18. minuta). Mogliśmy także oglądać jeden z jego firmowych rajdów (26. minuta). W przekroju całego spotkania mógł dać jednak zdecydowanie więcej w ofensywie, zwłaszcza biorąc pod uwagę charakterystykę grającego na skrzydle Alcacera.

Nie jest to łatwy do oceny występ stopera i wcale nie dlatego, że popełnił on wiele błędów. Przeciwnie – poza niepotrzebną stratą z 12. minuty oraz przyzwoicie zdanym „testem zwrotności” w 40. minucie spisywał się bardzo dobrze. Wygrywał pojedynki główkowe (5), skutecznie interweniował (31., 61., 81. oraz 87. minuta) i celnie podawał. Ponadto był najbliższy zdobycia bramki – szkoda, że zabrakło mu precyzji przy dwóch strzałach głową (75. oraz 77. minuta), a jego uderzenie nogą w 22. minucie zablokował Antunes. W tym meczu Barcelona potrzebowała jednak obrońcy uczestniczącego w rozegraniu w większym stopniu i robiącego przewagę w środku pola. Mimo wszystko – bardzo dobry debiut i, co dziwi nas najbardziej, tytuł Zawodnika Meczu dla najmniej doświadczonego Kolumbijczyka.

Francuz znaczną część meczu spędził bliżej lewej strony obrony, zostawiając miejsce w środku Busquetsowi i zajmując strefę wychodzącego wyżej Alby. W defensywie zaprezentował się więcej niż solidnie – zaliczył osiem udanych interwencji (najlepsze w 11., 36. oraz 90. minucie), z rozwagą rozdzielał piłki i był nieustępliwy. Niestety wraz z Miną nie był w stanie odciążyć Busquetsa przy rozgrywaniu.

Mając za plecami solidne wsparcie, często zapędzał się pod pole karne gości, ale ponownie nie potrafił znaleźć sobie przestrzeni. Poza jednym dobrym podaniem do Paco i dryblingiem z 26. minuty pokazał niewiele konkretów. Co gorsza, zaliczył dwie głupie straty (23. oraz 34. minuta).

Z pewnością był jednym z najaktywniejszych pomocników, ale niewiele z tej aktywności wynikało. Poza świetnym podaniem do Messiego z 32. minuty, grał dość bezpiecznie i niestety powoli. W defensywie w porządku (75. oraz 78. minuta). W tym sezonie przyzwyczaił nas do lepszej gry, zarówno w ofensywie, jak i w destrukcji, ale możemy to napisać o każdym zawodniku z tego meczu.

Na pewno nie był to typowy mecz dla Sergio, bo nie mógł liczyć na takie wsparcie w rozegraniu, jakie daje mu zwykle Pique. Ponadto wyjątkowo często cofał się między stoperów. W efekcie ucierpiały jego statystyki – aż 14 niecelnych podań to nie jest to, do czego nas przyzwyczaił. Na plus na pewno skuteczna gra w powietrzu (aż 6 wygranych pojedynków) i kilka dobrych przerzutów, z próbą przyspieszenia akcji.

Zaskakująco przeciętny występ Brazylijczyka, który wreszcie otrzymał szansę gry od początku, w dodatku na bardziej naturalnej dla siebie pozycji. Nie potrafił na dobre wejść w mecz, notując zaledwie 30 celnych podań. Gdyby nie dwa groźne strzały zza pola karnego (50. i 58. minuta), można by zapomnieć, że w ogóle znajdował się na boisku. Zmieniony, kiedy wreszcie zaczął pokazywać się do gry - nie jesteśmy przekonani, czy była to najfortunniejsza decyzja Valverde.

Nie można odmówić Argentyńczykowi aktywności – często dryblował (cztery udane próby przy aż 80% skuteczności), uderzał z gry i z rzutów wolnych (80. minuta) - niestety nieskutecznie. To on był motorem napędowym Barcelony, dając kolegom dwa kluczowe podania (w tym bardzo dobre dośrodkowanie z 75. minuty do Miny). Tym razem nie wygrał sam meczu.

Zanotował zaledwie 16 celnych podań, co dowodzi, jak skutecznie został wyłączony z gry przez defensywę Getafe. Mimo wszystko miał swoje okazje (56. oraz 91. minuta), a także stworzył je także kolegom (22. minuta) - niestety wszystkie niewykorzystane. Szukał dryblingów, ale z marnym skutkiem (25% skuteczności). Często łapany na spalonym - aż czterokrotnie. Przeciętnie z plusem.

Wystawienie typowego snajpera na pozycji bocznego pomocnika zawsze niesie za sobą pewne konsekwencje - nie inaczej było w tym spotkaniu. Paco pokazywał się do gry, ale głównie ustawiony tyłem do bramki przeciwnika i daleko od bramki Guaity. W efekcie udało mu się zaliczyć tylko kilka skutecznych odegrań ( najlepsze w 30. minucie do Roberto). Największy pozytyw, to instynktowne podanie do Suareza w 56. minucie. Mimo wszystko nie możemy Hiszpanowi wystawić wyższej noty niż wyjściowa.

Poza jednym udanym dryblingiem w 69. minucie, którego następstwem było niecelne dośrodkowanie, nie pokazał niczego szczególnego. Sporo prób, większość niecelnych i do tego jedna udana interwencja w defensywie (73. minuta), to materiał jedynie na notę wyjściową.

Jeśli ktoś oczekiwał fajerwerków, to mógł przeżyć pewien zawód. Francuzowi brakowało ogrania, dokonywał złych wyborów (66. oraz 69. minuta), a ponadto kilka razy wpadł w poślizg w kluczowym momencie akcji. Mimo wymienionych niedostatków, wniósł trochę jakości na murawę swoimi dograniami do Miny (77. minuta) oraz Suareza (91. minuta) - stąd nota wyjściowa.

Grał za krótko.