Świetnie z minusem. W wielu sytuacjach wyręczali go obrońcy, jednak kiedy musiał bronić, to wszystko wykonywał bardzo dobrze. Zaliczył kilka udanych interwencji (zwłaszcza 8. oraz 38. minuta). Minus za złe wyprowadzenie piłki w pierwszej połowie. Plotki o jego odejściu ucichły chyba na dobre.

Mało dokładny na początku i w rozegraniu, i dośrodkowaniach. Wyglądał jakby był po imprezie wraz Neymarem. Pokazał kilka złych podań (choćby 28. minuta). Później, cofnięty wyglądał znacznie lepiej, jednak nadal brakowało mu dokładności - często urywał mu się Vitolo. Mimo wszystko jako element defensywy dał radę.

Był bardzo blisko uzyskania tytułu zawodnika meczu, jednak musimy pamiętać, że w feralnej akcji z Mascherano, to właśnie Pique podjął błędną decyzję o pojedynku z Iborrą, zamiast zostać w linii z Javierem i przeciąć ewentualne zgranie. Poza tym pokazał kapitalną dyspozycję. Multum odbiorów, interwencji, bloków (choćby 33., 45., 51., 78. oraz 79. minuta)  - pokazywał się nawet pod bramką Sevilli. W takiej dyspozycji jest nie do przejścia.

Rozpoczął od problemów z kryciem Gameiro, ale później, wspólnie z Pique, stworzył udany duet stoperów. Wszystko układało się dobrze aż do faulu na wychodzącym Francuzie. Pomijając już błąd Pique, to Javier mógł w tej sytuacji zrobić wszystko - faul na czerwoną kartkę był ostatnią rzeczą, która powinna się wydarzyć. Za takie nieodpowiedzialne zagranie nota wędruje mocno w dół.

Wiele pojedynków z Mariano i na dwoje babka wróżyła. Starał się być skuteczny w destrukcji, jednak czasami pokazywał brak odpowiedzialności (nieudane piętki, odkopywanie piłki w bandy reklamowe). Wszystko jednak blednie w blasku strzelonego gola przez Jordiego - nie mógł zrobić tego lepiej - idealne wyjście na pozycje i perfekcyjne uderzenie.

Tym razem trudno oceniać go przede wszystkim za aspekt kreacyjny. Najważniejsza była jego postawa w defensywie, a ta wyglądała świetnie. Liczba odbiorów mówi sama za siebie. Nie ustawał w pracy na murawie, prezentując niekiedy kapitalne interwencje (19., 64., 66. oraz 114. minuta). Pokazał, że potrafi być "walczakiem".

Kolejny występ na oparach, choć warto wspomnieć o dobrym zachowaniu się Chorwata w 20. oraz 42. minucie. Poza tym ciężko go za cokolwiek wyróżnić - na pewno plus za liczbę odbiorów, ale to by było na tyle.

Mieliśmy duży dylemat z przyznaniem tytułu najlepszego zawodnika (Pique, Messi lub Iniesta), jednak biorąc pod uwagę newralgiczne momenty gry, to jedynie Andres do końca był skoncentrowany i niemal bezbłędny, pokazując przy tym najwyższy poziom. W drugiej linii grał praktycznie sam, a i tak udało mu się zaliczyć tylko cztery straty przy trzech kluczowych podaniach (9., 33. oraz 118. minuta). Doliczyć do tego należy fenomenalne utrzymywanie się przy piłce, które dało drużynie chwile oddechu i momenty totalnego "crackczyzmu" (16., 74., 78., 83., 107. oraz 116. minuta). Okazał się być najrówniejszym, najbardziej pracowitym i efektywnym graczem. Zawodnik Meczu dla Andresa. Jeśli ktoś ma wątpliwości, to zapraszamy do