Przy straconym golu można się zastanawiać, dlaczego nie próbował rozpaczliwie interweniować, ale tak jak napisaliśmy wyżej - to była po prostu genialna akcja i nie ma sensu zwalać winy na jednostkę. W przeciągu całego meczu emanował spokojem i pewnością siebie. Nie miał zbyt dużo pracy, ale wywiązał się z niej wzorowo. Po dwóch słabszych występach naszych golkiperów w rozegraniu, tym razem było niebo lepiej.

Gdy Athletic nas szturmował, Brazylijczyk wyglądał na kompletnie zdezorientowanego i przerażonego, nawet najprostsze zagrania mu nie wychodziły. Jednak tak jak cały zespół - po fatalnej pierwszej części spotkania, w drugiej nastąpiło swoiste przebudzenie i wszystko wróciło do normy. Główny architekt bramki przesądzającej o losach dwumeczu - najpierw wygrał pojedynek fizyczny z Muniainem, a potem dośrodkował piłkę "na nos" do Pique.

Nawet w pierwszej połowie sprawiał - jako jeden z nielicznych - wrażenie pewnego w swoich poczynaniach. Skuteczny w grze powietrznej, zanotował kilka ważnych interwencji pod własną bramką. Drugą część spotkania ukoronował zdobyciem bramki definitywnie przekreślającej szanse Basków (chwile wcześniej jego dobry strzał obronił bramkarz gości) oraz znakomitym podaniem do Leo, który powinien był "wycisnąć" więcej z tej akcji.

Wbrew powszechnej opinii, był to jednak znacznie lepszy mecz w jego wykonaniu niż ten z Malagą, choć nie brakowało momentów niepewności. W 9. minucie cieszyłby się z gola, gdyby mecz miał miejsce w Premier League - jednak w Hiszpanii standardy są nieco inne. W kolejnych minutach zanotował parę skutecznych interwencji; nie można odmówić mu poświęcenia (staranowanie chorągiewki), ale pojawiały się błędy, w większości wynikające ze złych wybić piłki i w konsekwencji złego ustawienia się, gdy piłka wracała. W 69. minucie zmieniony przez Sergio w celu uzyskania większej kontroli nad meczem.

Standardowo kilka minut zajęło mu przystosowanie się do gry na boku defensywy. Solidny w obronie, aktywny (choć niewykorzystywany) w ataku. W 59. minucie bliski asysty do Roberto (warto podkreślić jakość dograń Francuza - gdyby Jordi tak potrafił to miałby w sezonie koło 10 asyst), a dwie minuty później uchronił nas przed stratą bramki, notując skuteczny blok.

No Busi no party. Nie sposób nie wspomnieć o naszej "5" w kontekście gry Javiera na tej pozycji. Ten mecz dobitnie pokazał różnicę między oboma zawodnikami. Od razu na myśl nasunął się debiut Javiera w meczu przeciwko Herculesowi Alicante, gdzie kompletnie sobie nie radził i w przerwie został zmieniony. Zapewne gdyby naszym trenerem wciąż był Guardiola to ta sytuacja w minioną środę by się powtórzyła. Całe szczęście, że Pep odnalazł w nim stopera i możemy się cieszyć jego grą na tej pozycji - kompletnie inny zawodnik. Chcielibyśmy zwrócić uwagę na dyscyplinę Javiera (sytuacja z 77. minuty - po wyprowadzeniu piłki momentalny powrót na sprincie) - niesamowicie ważny trybik w całej barcelońskiej maszynie.

Pierwsze minuty spędził na rozpaczliwych interwencjach w destrukcji i próbach wyprowadzania piłki spod naszego pola karnego, co było samo w sobie ciężkim zadaniem do zrealizowania. Cieszą próby strzałów z dystansu, którymi daje sygnał rywalom, że zza pola karnego też jesteśmy groźni. Tak skutecznie naciskał defensora Bilbao przy akcji bramkowej na 1:1, że ten koniec końców się poślizgnął, czym ułatwił zadanie Suarezowi. Dobrze uruchomił Alvesa w akcji na 2:1, a przy bramce Neymara zaliczył odbiór, który zainicjował całą akcję. Podsumowując, dołożył swoją cegiełkę do każdej z bramek, które strzeliliśmy.

Jako jeden z nielicznych również w pierwszej połowie prezentował dobrą grę. Wielkie brawa należą mu się za dogranie do Leo przy pierwszej bramce, która dała nam dużo spokoju. Nie pamiętamy zbyt wielu strat w jego wykonaniu, a z pewnością możemy wyróżnić go za ogrom pracy jaki włożył, żeby nasz środek pola "jakoś" wyglądał w tym meczu. Na plus także kąśliwy strzał z końcówki. Niezmiennie dobra forma.

Najbardzie aktywny z tria MSN, ale dobrą decyzję w tym spotkaniu podjął chyba tylko raz - jak w doliczonym czasie gry wreszcie uderzył na bramkę i strzelił gola. Kilka świetnych akcji, z których każda kończyła się złą decyzją - albo niepotrzebną próbą przedryblowania jeszcze jednego rywala albo niedokładnym podaniem, albo brakiem decyzji o strzale. W 39' bliski wykluczenia jednego z graczy ekipy gości - przytomny przechwyt i reszta zależała już tylko od interpretacji sędziego. Na koniec nie możemy nie wspomnieć o CHAMSKIM zachowaniu z 5. minuty, gdy kopnął bramkarza gości. Oby tego typu sytuacja miał miejsce po raz ostatni w tym sezonie.

Doskonale odnalazł się w odpowiednim miejscu, wykorzystując dogranie Leo, co pozwoliło nam złapać "drugi oddech". Oprócz tego dobrze współpracował z drużyną (choć dopiero w drugiej części spotkania, bo w pierwszej był kompletnie odcięty od podań) i dzielnie stawiał czoła baskijskim obrońcomk, którzy go nie oszczędzali.

W cieniu reszty graczy, ale akcja bramkowa na 1:1 to w zdecydowanej większości jego zasługa. ŚWIETNY ruch i mocne, płaskie dogranie w pole karne. Nie popisał się z kolei w sytuacji po podaniu Pique - gdy był w wielkiej formie to sam kończył takie akcje, teraz widać, że za dużo myśli przy próbach wykończenia. Miejmy nadzieję, że wielka forma nadejdzie w odpowiednim momencie.

Wszedł i od razu było więcej spokoju. Tylko tyle albo aż tyle.