Niezrozumiałe zachowanie przy bramce San Jose, a chwilę wcześniej nieudane wybicie, po którym gospodarze mieli szansę na zdobycie gola. Przy reszcie bramek nie miał nic do powiedzenia. Słaby występ okraszony idiotycznym błędem. Nie dał kolegom z defensywy absolutnie żadnej pewności. Fatalna inauguracja nowego sezonu.

Długo zastanawialiśmy się, czy aż tak surowa ocena jest odpowiednia, ale skoro nasz prawy defensor przy trzech z czterech akcji bramkowych odegrał znaczącą rolę, to doszliśmy do wniosku, że taka ocena będzie jak najbardziej adekwatna do zaprezentowanego poziomu. Przy drugim golu został ograny jak dziecko przez Merino (choć wcześniej błąd popełnił Sergi Roberto), przy trzeciej bramce asystował Adurizowi, nieudolnie wybijając piłkę po dośrodkowaniu Eraso (tutaj z kolei na naganę zasłużył także Adriano). Czwarta bramka to już jednak dzieło tylko i wyłącznie Daniego – bezmyślne zachowanie, które nie przystoi profesjonalnemu piłkarzowi. Nie wiemy, o czym wtedy myślał, choć mamy przeczucie, że akurat w tej jednej chwili wszystkie kontrolki w jego umyśle się wyłączyły, bo jak inaczej skomentować próbę wskoczenia na plecy rywala w polu karnym? No właśnie, bez komentarza. Katastrofa.

Bardziej widoczny z dwójki stoperów, choć to akurat należy potraktować bardziej w kontekście wzmianki w ramach ostatniego meczu. Widać było stosunkowo małe zrozumienie z Vermaelenem, ale trzeba także przyznać, że akurat środkowi obrońcy nie popełnili rażących błędów, a na ich ocenę wpływa bardziej postawa całej linii defensywnej, która znowu pozwoliła sobie wbić 4 gole.

Dyskretny występ, który mimo wszystko pokazał czego możemy spodziewać się po Belgu. Praktycznie bezbłędny w pojedynkach powietrznych (4 wygrane, najwięcej w drużynie) i solidny w rozegraniu (0 strat). Poza tym 5 odbiorów i ogólne wrażenie, że gdyby nie koszmarne indywidualne błędy innych graczy to spojrzelibyśmy na niego jeszcze inaczej.

Podobnie jak Dani Alves nie dawał sobie rady w defensywie, ale w odróżnieniu od naszej nowej „6” zawinił (choć w sposób znaczący) tylko przy jednym golu. Dziwne zachowanie przy akcji na 3:0 – jakim cudem ta piłka przeszła mu pod nogami? Tego chyba nie wie nikt.

Najwięcej odbiorów w drużynie (10). Dość sprawnie odgrywał piłki kolegom, choć bez większej finezji. Przegrał bezpośredni pojedynek z Adurizem przy drugiej bramce dla Basków, ale po prostu wydaje nam się, że i tak nie miał szans go wygrać. Nie z tym wzrostem i nie po tych wszystkich sytuacjach, które do tego pojedynku doprowadziły (strata Roberto, gra w defensywie Alvesa). 

Żenujący występ. Wespół z Rafinhą już po pierwszej połowie nadawał się tylko i wyłącznie do zmiany. Doprawdy zachodzimy w głowę, na co liczył Lucho, pozostawiając obu na placu gry. Środek pola kompletnie nie potrafił niczego stworzyć, a ponadto kilkukrotnie tracił piłkę w newralgicznych miejscach. Sergi Roberto nie zaprezentował niczego oprócz dostarczania piłki kolegom. Zero odwagi i przebojowości w grze, zero kreatywności, zero możliwości. Nie jest to gracz, który powinien rozpoczynać takie mecze w podstawowej jedenastce. Jego rola to gra przeciwko „kelnerom” na CN, bo na wyższy poziom raczej nie ma szans wejść. W ramach formalności odnotujmy stratę przy bramce na 2:0.

Powyższy opis gry Sergiego Roberto praktycznie w całości można wkleić także tutaj. Zero jakości, choć w przeciwieństwie do Hiszpana spróbował czasami zagrać coś wykraczającego poza schemat przyjmij-podaj. Niestety, poziom gry w defensywie Brazylijczyka był na poziomie dna, dzięki czemu Sergi Roberto nie miał problemów, żeby w tym aspekcie rywalizacji zdystansować Rafinhę. Niczym w pojedynku ślepego z kulawym. Taki poziom zaprezentował nasz środek pola odpowiedzialny za kreację gry.

Chcieć tym razem nie znaczyło móc. Pierwszą część spotkania poświęcił na wspomaganiu niepełnosprawnego środka pola, a w drugiej z upływem minut gasł coraz bardziej, notując mnóstwo niepotrzebnych dryblingów zakończonych stratą futbolówki. Oddał dwa groźne strzały, jeden z rzutu wolnego i drugi po podaniu Suareza. Niestety w obu przypadkach Iraizoz zachował się bezbłędnie.

Niezłe dogrania do Pedro i Leo, ale poza tym słabiutko. Strasznie irytował niedokładnością w rozegraniu, kilkukrotnie psując nieźle zapowiadające się akcje (choć nie wiemy, czy to nie jest zbyt duże słowo). Zmarnował niezłą sytuację w pierwszej części spotkania, wypędzając się ze światła bramki w bok.

Dobrze w pressingu, lecz dość nieudolnie, jeśli chodzi o sam odbiór piłki – gdyby sędzia był „aptekarzem”, to Pedro mógłby nie dokończyć piątkowego starcia. Nasz lewoskrzydłowy brał udział w dwóch groźnych sytuacjach (patrząc na naszą grę w piątkowym starciu to już jest zasługa sama w sobie). Najpierw w 45’ popisał się świetną indywidualną akcją zakończoną faulem, a pięć minut po przerwie uderzył w poprzeczkę. Przy większej dozie szczęścia Pedro mógł dać nam drugie życie w tym meczu. Niestety tego szczęścia zabrakło.

Chwilę po jego wejściu na boisko zespół otrzymał cios w postaci drugiej straconej bramki. W ciągu kolejnych kilkunastu minut było już po meczu i ciężko ocenić nam grę Andresa i innych rezerwowych, gdyż sprawy potoczyły się tak szybko, że zmiennicy nie byli w żaden sposób w stanie wpłynąć na wydarzenia boiskowe. Po prostu nie wyróżnili się niczym ani na plus, ani na minus.

J.w.

J.w. + jeden drybling i jedno kluczowe podanie.