W jedynej trudnej sytuacji meczowej z 10.min. zachował się bardzo dobrze i naprawił błędy stoperów.  Wydaje się, iż w 45.min. niepotrzebnie wychodził do zawodnika, do którego było dośrodkowanie, ale jest  to raczej pomijalna akcja. Mały bonus za czyste konto i nic więcej o jego występie nie da się napisać.

Mądrze, rzetelnie, taktycznie poprawnie i  odpowiedzialnie. Czyli w dwóch słowach: odwrotność Alvesa :) Akcje warte wspomnienia:  w 3. min. niezła wrzutka do Leo, który strzelił nad poprzeczką; w 16. min. ładne zagranie po rożnym do Luisa, a w 27. min. ciekawa próba strzału z dystansu. W defensywie brak błędów, a w trudnej sytuacji z 11. min. do końca był przy zawodniku dośrodkowującym,. Bardzo solidny występ.

Nieskupiony. W 11. min. do spółki z Masche stworzyli rywalom świetną sytuację,choć to jednak Argentyńczyk w genezie akcji popełnił błąd, a Pique niepotrzebnie poszedł „na raz” na wślizg.   Z kolei w 45. min. do spółki z Masche uratowali zespół przed stratą golą. Kilka mniejszych odbiorów oraz niedokładności raczej nie wpływa na ogólny obraz: był raczej w cieniu reszty partnerów, mało widoczny.

Jeden z najrzadziej schodzących z boiska graczy Barcelony jest wyraźnie przemęczony.  W 10.min. popełnił tragiczny błąd w środku pola przepuszczając prostą piłkę, którą wykorzystał jeden z napastników gości mijając ułamki sekund później wślizg Piquue (sytuacja praktycznie sam na sam). Podobnie, choć mniej widowiskowo, dał się łatwo wymanewrować na skrzydle w 70.min. Po stronie pozytywów znakomity wślizg na Haliloviciu w 44.min. oraz ciąły pressing na rywalach. Lepiej niż Pique radził sobie w rozegraniu, ale za dwa naprawdę potencjalnie groźne błędu obniżamy mu ocenę o jeden.

Aktywny, czasami nawet zapędzał się w kontratakach na drugie skrzydło. W pierwszej połowie zanotował ponadto dwa groźne dośrodkowanie, które niestety nie trafiły do zawodników Barcelony,  choć nie można im zarzucić ani braków w jakości ani sile. W 54. min dobre przejęcie "na kontrę". Solidnie, ale bez szału.

Człowiek posiadający nerwy jak postronki, jakby do każdego posiłku dorzucał sobie sproszkowany Aviomarin. Widać u niego objawy przemęczenia w dynamice i motoryce, często nie nadąża za szybkimi przeciwnikami, ale wciąż w kwestii ustawiania się oraz rozrzucania piłek do lepiej ustawionych kolegów (vide podanie do Roberto w 3.min. czy kilka razy do Alby lub Neymara) nawet w słabszej dyspozycji jest jednym z najlepszych na świecie.

Rakieta lata już na  oparach, momentami  widać wręcz, że nie ma siły biegać. Nie można na pewno zarzucić mu nic w kwestiach wolicjonalnych, bo nigdy nie odpuszcza oraz gra do końca. Taktycznie ze swoich zadań raczej się wywiązał bez zarzutu, warto jeszcze przyponieć uderzenie z 68.min.

W lekko leniwy sposób prowadził spotkanie praktycznie przez 2/3 czasu boiskowych wydarzeń. W kluczowych momentach dał jednak całej drużynie odpowiednie przyspieszenie: przed pierwszym golem świetna, rozciągająca piłka do Suareza, a przy drugim bezpośrednia asysta - całe szczęście, że tym razem to on zbiegał na skrzydle, a nie Neymar, bo Andres nie zawahał się mocno wgraź piłki w pole bramkowe. Poza tym wart wspomnienia strzał w drugiej połowie. Dał to, co powienien dać drużynie wtedy kiedy powinien.

Kolejny mecz lepszy od poprzedniego - to cieszy, bo Leo w formie to lepsza Barca. Bardzo mądrze zachował się przy pierwszej bramce – niewielu piłkarzy tak kończyłoby akcję. Dodatkowo dwie asysty, kilka znakomitych dograń (m.in. otwierające podanie przy golu na 2:0), parę rajdów a’la Messi. Piłkarsko w tym meczu zaoferował Barcelonie najwięcej z całego naszego zespołu.

Długo się wahaliśmy między 9,5 a 10. To był jednak mniej kompletny mecz w wykonaniu Luisito niż ten w Galicji sprzed kilku dni. Jednakże u zarania dychy leży upamiętnianie wyczynów piłkarzy, a piłkarska kareta jest takim wyczynem. Zwłaszcza w drugim meczu z rzędu. Odnośnie samych bramek, to można je scharakteryzować w skrócie jako „typowy Suarez” – mieszanka instynku oraz jakości piłkarskiej. Olbrzymi plus za obydwa karne – tak się powinno je wykonywać. A wiemy, że z tym aspektem piłkarskiego rzemisła bywa w Barcelonie różnie :)

Wydaje się, iż Brazylijczyk już w tym sezonie nie odnotuje powrotu formy z jego początku. Zastanowić się można co bardziej przeszkadza w jego grze: ciągłe przekombinowywanie w najprostszych sytuacjach (vide sytuacja sam na sam z 58.min.) czy notoryczne rozgrywanie własnych potyczek z graczami przeciwników charakteryzujące się wysokim ryzykiem kontuzji przy niepotrzebnej grze wzdłuż linii bocznej w kierunku własnej bramki. Liczba strat ponownie zatrważa, a nie wynikają one jedynie ze złych podań, a w dużej części z niudanych dryblingów czy „zakiwań się” samemu ze sobą. Jeśli chodzi o pozytywy to przede wszystkim niezależnie od formy cały czas przykuwa uwagę jednego lub dwóch obrońców oraz często dobrze rozrzuca piłki (choćby świetne podanie do Messiego w 72.min.). Wywalczył dwa karne, ale równie dobrze drugiego mogło nie być, a trzeciego po prostu być nie powinno.Wykonanie tegoż karnego po raz kolejny beznadziejne, ale wpadło, więc mały bonus jesteśmy zobligowani dorzucić. Wielka niewiadoma pod koniec sezonu.  

Bardzo dobra zmiana, był bardzo aktywny, grał praktycznie jako skrzydłowy, świetnie uruchamiał swoje skrzydło. Niezwykle dynamiczny oraz dokładny w grze wzajemnej, dodatowo popisał się kilkoma niesztampowymi zagraniami, jak choćby podanie piętką.  Pierwszy karny jest w 100% jego zasługą: najpierw świetne rozrzucenie piłki oraz rozbiegnięcie akcji, a później nabicie przy dośrodkowaniu ręki jednego z obrońców.  

 Nie ma za co go wyróżnić. 

 Nie ma za co go wyróżnić.