Często zmuszany do zagrywania długich piłek, jednak wychodził zazwyczaj z opresji obronną ręką. W bramce pokazał jedną dobrą interwencję po rykoszecie uderzenia Thiago. Reszta elementów rzemiosła piłkarskiego bez zarzutu w wykonaniu Marca. Dobrze z plusem.

Od początku spotkania skoncentrowany i pozytywnie usposobiony. W defensywie pokazał się z fantastycznej strony - liczba odbiorów mówi sama za siebie, a na uwagę najbardziej zasługuję te z 24. oraz 28. minuty. W kreacji również na światowym poziomie. Zaliczył bardzo udane wejście w 39. minucie i zdołał oddać strzał z arcytrudnej pozycji - niewiele zabrakło do szczęścia. Największy plus należy się Brazylijczykowi za akcję przed pierwszym golem - odbiór i asystę. Minusy? Zmarnowanie kontry w 48. minucie. Mimo wszystko mecz świetny.

Rozpoczął dość niepewnie, bo od prostego błędu w przyjęciu w 7. minucie. Kolejny miał miejsce tuż po przerwie. Na szczęście to by było na tyle w kwestii poważniejszych uchybień Katalończyka. Zupełnie wyłączył z gry Lewandowskiego i mocno uprzykrzył życie Mullerowi.

Generalnie lepszy od swojego partnera ze środka pola - dużo skuteczniejszy w swoich interwencjach oraz niespodziewanie solidny w grze głową. Jego pięć wygranych pojedynków musiało zrobić na nas wrażenie. Plus za odbiory w 43. oraz 51. minucie. Jego nota byłaby wyższa, jednak musimy wziąć pod uwagę fatalny błąd Argentyńczyka w kryciu - sytuacja Lewandowskiego. Pique podążył za Mullerem, asekurując jednocześnie Albę, natomiast Javier zupełnie zapomniał o powrocie za Polakiem - na tym poziomie takie błędy są niedopuszczalne.

Brawa należą mu się za przewidywanie zagrań rywali - Jordiemu kilkukrotnie udało się przejąć długie podania. W defensywie zdarzały mu się błędy (18. minuta), jednak nie było ich dużo. Brawa za grę w ofensywie, choć momentami można było narzekać na zbyt częste straty. Mimo wszystko występ bardzo dobry.

Starał się jak mógł w kwestii "łatania dziur" w środku pola, jednak momentami brakowało mu ułamków sekund, żeby zdążyć na czas. W kreacji bardzo aktywny, jednak ze względu na jego stosunkowo małą dokładność, nie możemy przesadzić z wysokością noty końcowej.

Tym występem zasłużył na tytuł "żelaznych płuc" Barcelony. Był niemal wszędzie - jak cień podążał za pomocnikami rywali, wspomagał Busquetsa w wypełnianiu wolnych przestrzeni, zaś na widok jego pracy w pressingu ręce same składały się do oklasków. Harował jak wół, a do tego nie zapominał o grze ofensywnej - kluczowe podania mówią same za siebie. Naturalnie nota w górę za asystę, dzięki czemu śmiało możemy mówić o najlepszym meczu Chorwata w bordowo - granatowych barwach.

Solidna postawa w środku pola, jednak bez nadmiaru fajerwerków. Duże brawa należą się Andresowi za kluczowe podanie do Alvesa z 40. minuty - naprawdę niewiele zabrakło do asysty. Poza tym Iniesta grał bardzo rozsądnie i odpowiedzialnie. Zaliczył mało strat i doskonale uzupełniał się z Rakiticiem. Bardzo dobrze.

Zdecydowanie można go określić mianem piłkarskiego Leonardo da Vinciego. Już na samym początku jedynie indolencja strzelecka Suareza nie pozwoliła mu cieszyć się z asysty. Mimo wszystko potrafił utrzymać świetny poziom, nieustannie dryblując i napędzając akcje. Po przerwie jakby zniknął z pola widzenia tylko po to, żeby w glorii zdobyć dwa decydujące gole. Kolejny plus za asystę przy końcowym trafieniu Neymara. Na dodatek Argentyńczyk mocno pracował w defensywie i pressingu. Niewiarygodny gracz - trzecia "10" z rzędu.

Czapki z głów za walkę do upadłego z defensorami Bayernu oraz za nieustanne wychodzenie na pozycje. Cóż jednak z tego, jeśli nie kończy się żadnej z wyśmienitych sytuacji? Urugwajczyk miał kilka szans na pokonanie Neuera, ale najbardziej bolą te, w których był sam na sam z niemieckim bramkarzem. Notę podwyższa mu zachowanie tuż przed trzecim golem - mógł stracić piłkę, ale do końca starał się ją dograć Messiemu - to dzięki niemu padła bramka.

W pierwszej połowie mniej aktywny i jakby momentami nieobecny. Na szczęście po przerwie wyraźnie się ożywił, dzięki czemu w przekroju całego spotakania zaliczył sześć udanych dryblingów i aż cztery kluczowe podania - choćby wyłożenie piłki Messiemu oraz zagranie do Suareza z 84. minuty. Ukoronowaniem jego występu było strzelenie dobijającej Bayern bramki - zamarkowanie uderzenia i poprawka tuż obok stopy Neuera. Klasa. Na koniec warto odnotować pracę Brazylijczyka w defensywie - często wracał się i wspomagał Albę.

Grał zbyt krótko, aby zasłużyć na ocenę.

Zmiana na zyskanie czasu.

j. w.