Zaczął mecz nonszalanckim wybiciem, które mogło zakończyć się kuriozalną bramką dla zespołu gospodarzy. W 19. minucie udanie piąstkował w niezbyt łatwej sytuacji, ale także został solidnie poturbowany przez jednego z graczy Hueski. Po tym incydencie już do końca meczu grał bezbłędnie, niejednokrotnie ratując naszą drużynę przed stratą bramki.

Fatalnie w defensywie, przyzwoicie w grze ofensywnej. Tracił stosunkowo dużo piłek, a zagrania z 2. i zwłaszcza 83. minuty to absolutny kryminał. Kilkukrotnie zbyt łatwo ograny przez lewoskrzydłowego drużyny Hueski. W jego grze widać było dużą aktywność, ale niestety brakowało mu regularności. Dobrze podłączał się do akcji ofensywnych - za to ewidentnie należą mu się słowa uznania, ale zauważalny był kompletny brak ogrania. Douglas potrzebuje jeszcze dużo czasu, bo na chwilę obecną jego obecność w Barcelonie wydaje się być przypadkiem.

Bardzo nierówny występ. Kilka razy potrafił dobrze odebrać piłkę, przerywając akcje gospodarzy, by już w następnym podaniu oddać piłkę rywalom lub sprezentować im groźną sytuację (67. oraz 88. minuta). Mimo wszystko z formacji defensywnej i tak wydawał się najsolidniejszy, stąd taka, a nie inna ocena.

W drugim kolejnym meczu otrzymuje żółtą kartkę za to samo zachowanie – wślizg „na raz” w nogi rywala. O ile w meczu przeciwko Valencii jesteśmy w stanie to usprawiedliwić tym, że jest to rywal z wyższej półki, tak tym razem nie potrafimy zrozumieć, dlaczego nasz stoper tak łatwo dał się ograć trzecioligowcowi. Plus za dobre wyprowadzanie piłki. W tym aspekcie jest naprawdę świetny.

Najmniej widoczny z bloku defensywnego. Zdecydowana większość akcji toczyła się po drugiej stronie boiska, stąd ciężko było Brazylijczykowi się wykazać, zarówno w defensywie jak i w ofensywie. Kilka razy udanie podłączył się do akcji, ale koniec końców nie przyniosło to efektów. Przeciętny występ i kolejne minuty, które mamy nadzieję pozwolą Brazylijczykowi stopniowo dochodzić do wysokiej dyspozycji.

Zrobił to co do niego należało. Dobrze wspierał blok defensywny, a w momencie oblężenia bramki rywala udanie uczestniczył w kreowaniu gry. Widać dużą dojrzałość i ogromny potencjał. Próbował zaistnieć w ofensywie, ale zabrakło trochę szczęścia i umiejętności. Nie chcemy zapeszać, ale wydaje się, że młody Hiszpan „ma papiery” na to, aby w niedalekiej przyszłości stać się graczem lepszym od uznawanego za idealnego do naszego stylu gry, Sergio Busquetsa. W jednym aspekcie jest już od niego lepszy, a jest nim szybkość.

Na tle słabego rywala mógł pozwolić sobie na dużo więcej, jeśli chodzi o grę w ofensywie. Piękna bramka z rzutu wolnego, następnie asysta przy bramce Iniesty, a potem znowu strzał z wolnego - tym razem niestety tylko w słupek. Próbował wejść w pole karne, strzałów, ale tego wieczora licznik bramek i asyst zatrzymał się na liczbie jeden. Mankamenty? Precyzja w rozegraniu, czyli ciągle to samo. Nawet w meczu z drużyną z trzeciego szczebla rozgrywkowego, ilość strat osiąga wartość dwucyfrową i za to musimy obniżyć końcową ocenę Chorwata. To odróżniło go od Iniesty tego wieczoru i tylko dlatego Ivan nie został Zawodnikiem Meczu wg Redakcji.

Bardzo udany powrót do gry Andresa. Nie był to olśniewający występ, ale na takiego rywala w zupełności wystarczyło. Dobrze organizował grę drużyny i pracował w defensywie, a także co się rzadko zdarza, strzelił gola, który zapewne niejednemu widzowi przypomniał bramkę ze Stamford Bridge z sezonu 2008/09, która dała nam przepustkę do finału w Rzymie. Nota w górę, a jeśli dołączymy do tego asystę przy golu Pedro, to kończymy z mocną "siódemką". Miejmy nadzieję, że będzie coraz lepiej.

Bardzo aktywny przez cały mecz. Widać było w nim ogromną chęć pokazania się, która przełożyła się na niezłe próby indywidualnych akcji. Zakończył mecz z bramką, która z pewnością da mu pewną dozę pewności siebie. Trio Neymar-Suarez-Messi raczej nie powinno się obawiać, że pochodzący z Wysp Kanaryjskich zawodnik wygryzie któregoś z nich ze składu, ale miejmy nadzieję, że dyspozycja Pedro będzie rosnąć i stanie się on wartościowym zmiennikiem dla ww. trójki.

Występ bez historii. Praktycznie zero zagrożenia z jego strony, choć trzeba przyznać, że szczęście tego wieczoru także mu nie sprzyjało – gdyby piłka odbiła się od niego ciut inaczej, mógłby zakończyć mecz z bramką na koncie.

Często brał na siebie ciężar rozgrywania akcji ofensywnych. Kilkukrotnie udanie dryblował, prezentując wysoki poziom techniki użytkowej – krótkie prowadzenie piłki i balans ciałem. Momentami brakowało precyzji, ale trzeba uczciwie przyznać, że od meczu z Sevillą w jego grze widać duży progres. W spotkaniu z APOEL-em zaliczył dość szczęśliwą asystę, a w pojedynku z Huescą zdobył równie szczęśliwą bramkę. Oby ten postęp trwał jak najdłużej.

Jak zwykle wysoka skuteczność podań, a do tego tym razem asysta przy golu Rafinhii. Za tę sytuację nota plus jeden w górę.

Popisał się jedną świetną interwencją, naprawiając błąd Bartry w 67. minucie, ale kilka minut później w prosty sposób stracił piłkę. Bardzo uważny przy rozgrywaniu futbolówki. Poza tym bez historii.

Gdyby utrzymał linię z obrońcami rywala mógłby mieć na koncie gola. Kończymy jednak z dwoma próbami strzałów na bramkę i przeciętną grą.