W spotkaniu z Rayo uczciwie zapracował  na swoje rekord bez straty gola od początku sezonu. Bardzo energetyczny na linii bramkowej, przypomina pod tym Victora Valdesa z najlepszych sezonów (choć nie chcemy na siłę szukać porównań). Refleksem szczególnie wykazał się w 8.min. przy obronie strzału Bueno po uprzedniej stracie Neymara oraz w 58. minucie po bardzo mocnym uderzeniu z narożnika pola karnego. Kocią zwinnością zaimponował również przy pięknej paradzie w 53.minucie, choć chyba przy tej interwencji wyraźnie zbierał noty za styl, a nie jedynie efektywność. Mecz, w którym miał zdecydowanie najwięcej pracy i wywiązał się z niej bez zarzutu. Jedynym niepewnym zagraniem było za lekkie podanie do Alvesa z 45. min.  

Kompletnie nieaktywny w ofensywie, wyraźniej oddał pola Mathieu, wydaje się iż na życzenie trenera. Dopiero w drugiej połowie zaliczył kilka bardziej ofensywnych wejść w swoim stylu, ale bez konkretnych efektów pod bramką gości. Głupie straty, w jego stylu, w  6. oraz 47.min. Poza tym występ bez historii.

Solidne uzupełnienie świetnego w tym spotkaniu Pique. Autor kluczowego podania przy drugiej bramce. Bardzo dobrze współpracował z Gerardem przy asekuracji bocznych obrońców oraz wymianie krytych zawodników, najgroźniejsza akcja Rayo (8.min.) była efektem bezmyślnej straty Neymara, a nie błędem  stoperów. Podobnie jak Pique, miał swoją szansę po rzucie rożnym (78.min). 

Oprócz naprawdę świetnej współpracy z Bartrą w defensywie Gerard wyjątkowo dużo dorzucił od siebie do ofensywnych poczynań drużyny. Zaliczył asystę przy kluczowym, pierwszym trafieniu oraz dorzucił dwie idealne piłki do kolegów: do Munira w 42.min., kiedy młodzian wyraźnie się „posępił” nie odgrywając do Neymara, a także w doliczonym czasie gry, kiedy idealnie obsłużył Messiego, który dorzucił jeszcze jedno zagranie do recitalu zmarnowanych sytuacji. Po przerwie miał swoją szansę po rzucie rożnym (56.min.). W defensywie grał spokojnie, a przykładem skupionej i dokładnej gry może być  87.min, kiedy dobrze zatrzymał szarżę gracza Rayo. Najrówniejszy i najlepszy gracz w meczu.

Od początku spotkania z bardzo dużymi inklinacjami ofensywnymi, wielokrotnie atakował bardzo wysoko rozgrywających Rayo, wyprowadził swoim skrzydłem dwie bardzo groźne kontry Barcelony.  Przy odrobinie szczęścia mógł zakończyć mecz z asystą, bądź dwiema, gdyż w 65. oraz 66. pokazał bardzo dogrania do szalenie tego dnia nieskutecznych kolegów. Oprócz aktywności w ofensywie, był pewny w defensywie (w szczególności pojedynki główkowe i fizyczne). W chwili obecnej opcja nr 2 na lewą obronę.

Stosując się do wyraźnie widocznych w tym spotkaniu zaleceń Lucho raz po raz szukał długich podań za linię defensywy Rayo, bądź to po ziemi, bądź piłkami ziemia– powietrze. W ofensywie nie szarżował, a w defensywie był raczej w tym spotkaniu typem cichego mordercy, którego łupem padało wiele zgubionych przez piłkarzy z Vallecas piłek w środkowej części boiska.  

Trzy straty po błędach technicznych w przyjęciu oraz ręka przed polem karnym w 18.min. pokazują co dla legendy Barcelony oznaczają kolejne spotkania ze znikomą ilości minut na boisku. Oprócz tych błędów w charakterystyczny dla siebie sposób kierował ofensywnymi poczynaniami gry. Choć momentami wydawało się, iż jest hamulcowym swojej drużyny podczas akcji z kontry, zdążył zaliczyć kilka podań otwierających  kolegom drogę do bramki.

Słaby występ Don Andresa. Wolny, chaotyczny, bez czucia gry, a na dodatek mało zaangażowany. Na koniec, przed zmianą, miał jeszcze szansę na gola, ale jego próba lobu okazała się zbyt lekka. Niepokojąca dyspozycja.

Egoista. Taka łatka może zostać mu przyszyta po spotkaniu z Rayo, kiedy mało altruistycznie zachował się w dwóch sytuacjach. O ile jeszcze dziwna decyzja o strzale w 56.min. mogłaby być obroniona (choć spojrzenie Messiego oraz dokonana przez Luisa Enrique kilka minut później zmiana może sugerować coś innego), to brak podania do Neymara po świetnej piłce od Pique w sytuacji 2 na 1 z bramkarzem gospodarzy była karygodna. Na osłodę pozostaje genialna asysta przy 2:0 do Neymara oraz dość wysoka skuteczność w pojedynkach z obrońcami rywala. Nieźle. 

Irytujący w swoich dryblingach zakończonych stratami przy linii bocznej oraz trzema spalonymi akcjami w pierwszych dwóch kwadransach. Zwłaszcza dobre podanie od Messiego do Mathieu niepotrzebnie stało się łupem Brazylijczyka, który powinien czuć, iż znajduje się na niemal dwumetrowym spalonym, a za jego plecami wybiega Francuz. Olbrzymią niefrasobliwością wykazał się w 9.min., kiedy w juniorski sposób stracił piłkę przed polem karnym, po czym Bueno oddał bardzo groźny strzał, ledwo obroniony przez Bravo. Z drugiej strony zaimponował kilkoma świetnymi podaniami, jak to do Messiego z 14. min. czy świetnym odbiorem z 18.min., kiedy sekundy później tylko ostry faul na Messim powstrzymał Barcelonę przed wyjściem na prowadzenie. Oprócz zdobytej bramki z dość trudnej sytuacji w raportach pomeczowych pozwolił się zapisać kilku graczom Rayo żółtymi kartkami, a jednemu z nich (Jorge Garcii Morcillo) – kartką czerwoną. Widywaliśmy Brazylijczyka w lepszej dyspozycji, ale to był koniec końców niezły mecz w jego wykonaniu.       

Był naszym najgroźniejszym zawodnikiem na połowie rywala, ale tego dnia jego rozkojarzenie przy sytuacjach bramkowych sięgało zenitu. Nawet najstarsi Indianie  z plemienia Mapuche nie pamiętają takiej ilości zaprzepaszczonych sytuacji przez Argentyńczyka. Na szczęście świetnie zachował się przy pierwszej bramce spotkania, kiedy wymanewrował obronę gospodarzy po dograniu Pique. Wydaje się, iż prawidłowo zdobył gola w 14.min. oraz za faul na nim powinna być pokazana czerwona kartka dla jednego z obrońców. 

Nic specjalnego. Ani nie przyspieszył, ani nie spowolnił gry. Podobnie jak dla wszystkich zmienników mecz bez historii.  

Wszedł i zaginął. Kilka razy pokazał się do gry, ale kiedy zweryfikuje się stan jego statystyk to… Trudno zrobić tak mało, mając do dyspozycji ponad pół godziny. Słaby mecz naszego doświadczonego zawodnika, choć na usprawiedliwienie można dodać, że mecz przez długie fragmenty drugiej połowy był bardziej piknikowy. Pedro miał to zmienić, ale zdecydowanie nie wypełnił swojego zadania. 

Wywalczył rzut wolny na ~20. metrze. Poza tym występ bez historii.