Praktycznie bezrobotny, nie licząc jednego wybicia zaliczył po prostu normalne zawody. Rywale nie pozwolili mu się szerzej wykazać. Nie wybronił mocnego i precyzyjnego strzału rywala, ale ten wcześniej znajdował się na wyraźnym spalony, w związku z czym nie ma o czym pisać.

Francuz również potrzebował dobrego meczu i po części taki też rozegrał, ponieważ nic nie zepsuł. Nie ma jednak wątpliwości, że wyglądał najsłabiej z całej formacji. Podłączał się do ataku, ale jego podania nie docierały do kolegów. W defensywie zaliczył najmniej interwencji, wydaje się potrzebować odpoczynku, lub zamiast trenować podwójnie wrócić do pojedynczych sesji.

Para stoperów notuje wyśmienity powrót. Z łatwością ponownie zastawiali pułapki offsidowe, pewnie wyprowadzali piłkę i zatrzymywali niemal każde zagrożenie pod bramką. Trzeba uczciwie przyznać, że goście nie forsowali tempa i nie atakowali w sposób ciągły, ale w takich meczach paradoksalnie trudniej zachować koncentrację. Brawo.

Inigo gra niemal wszystko, ale jak tu nie wystawiać zawodnika będącego w takiej formie? Prawdziwy szef formacji, po raz kolejny perfekcyjnie zarządzał całą linią i nie dopuszczał do większego zagrożenia pod swoją bramką.

Z piekła do nieba. Wrócił w iście imponującym jak na siebie stylu, po słabym, żeby nie powiedzieć złym meczu w weekend. Trzeba tutaj docenić rolę trenera, który nie bał się dać mu ponownie szansy. Hiszpan odwdzięczył się solidną postawą w defensywie, a w ataku dołożył ważną asystę na 2-0, po której zagrożenie dla Barcelony pozostało już tylko minimalne.

Środek pola wyglądał bardzo dobrze i była to zasługa między innymi Casado. Będzie odpoczywać w najbliższy weekend, więc trener dał mu pełne 90 min. Jak zwykle nieustępliwy, z kilkoma interwencjami w defensywie i groźnymi piłkami na jeden kontakt. Cały czas zachowuje wysoką formę. Ten mecz również powinien skończyć z piękną asystą, ale niestety Fermin zmarnował 100% okazję po jego podaniu.

Bardzo dobry mecz Pedriego, pomimo tego, że bez wpisu w protokole sędziego. Według statystyk nie zanotował nawet jednego kluczowego podania, dlatego po raz kolejny sprawdza się porzekadło, że statystyki nie grają, a ten kto oglądał ten mecz się z tym musi zgodzić. To po jego podaniu faulowany był w polu karnym Robert Lewandowski. To on z gracją mijał rywali czy to balansem ciała, czy wypieszczoną piłką za plecy obrońców. W takiej formie i na tej pozycji jest w tym sezonie nieoceniony. Zawodnik Meczu.

Jak zwykle harował na całym boisku i jak zwykle notował kapitalne liczby. Wykreował aż 4 sytuacje kolegom, sam oddał aż 6 strzałów, chociaż żaden z nich nie był celny. No i właściwie o to możemy mieć największe i jedyne pretensje do Brazylijczyka. Miał również swój udział przy trzecim trafieniu, zakładając imponujący pressing w doliczonym czasie gry, przy dawno już rozstrzygniętym wyniku. Tego własnie oczekuje od swoich podopiecznych Hansi Flick. 

Miał w tym meczu sporo okazji do wpisania się na listę strzelców, ale ostatecznie czegoś za każdym razem brakowało. Ma świetny timing i instynkt do wchodzenia w pole karne, a futbolówka dość łatwo go znajduje. Zaskakiwać może fakt, że nie zanotował żadnej interwencji defensywnej jako jedyny w zespole i to trochę obniża jego ocenę. przy kluczowych podaniach również niestety okrągłe zero. Te aspekty są do natychmiastowej poprawy. 

Zdobył ważną bramkę po fantastycznym dryblingu. Technika użytkowa tym razem zadziała tak jak trzeba, co nie było standardem w ostatnich meczach. W pojedynku z Brestem nie wyglądał już jak ciało obce, a jak dobrze dopasowany element układanki. Dalej zdarzały mu się łatwe straty i niecelne podania, ale ustawiony bliżej osi boiska wyglądał znacznie lepiej. Mógł strzelić gola już wcześniej, ale jego celny strzał sprzed linii bramkowej wybił interweniujący obrońca. Dobrze z plusem.

Robert ponownie trafia i ma już w tym sezonie 7 bramek w Lidze Mistrzów. Wywalczony i pewnie wykorzystany rzut karny oraz sprytny i przytomny strzał między nogami rywala po długim rogu. Mógł do tego dołożyc efektowną asystę piętą, ale ponownie pretensje należy wysyłac do Fermina, który uderzył zbyt lekko. 

Powoli wraca do formy i łapie kolejne minuty. Cieszy fakt, że Gavi jest sobą i nadal nie boi się wchodzić w ostre zwarcia z rywalami, często dużo wyższymi i silniejszymi fizycznie. Oby z czasem wróciły liczby i większy udział w grze.

Mała przerwa dobrze mu zrobiła, wrócił na boisko od razu z asystą. Było to bardzo dokładne podanie w pole karne do Roberta przed trzecim golem, to miła odmiana, bo do tej pory jego zagrania najczęściej były blokowane lub lądowały na głowach broniących rywali. Zmiana na plus. 

Wszedł na niecały kwadrans, ale potrafił się pokazać. Dwie interwencje w obronie, w tym odbiór przed trzecim golem, do tego minimalnie niecelny strzał po swoim przechwycie i spore chęci do gry. Czyżby młody Hiszpan wyprzedził w hierarchii Frenkiego? Za każdym razem gdy wchodzi pokazuje coś na plus.

Wszedł właściwie tylko po to, że kibice mogli oklaskiwać Pedriego.