Sekcja koszykówki FC Barcelony zajmuje dużą część historii całego Klubu. Jest równocześnie drugą - po piłce nożnej - najbardziej popularną zawodową sekcją. Drużyna koszykarska została założona 24 sierpnia 1926 roku i swoje pierwsze mecze rozgrywała w komplekcie sportowym Sol de Baix (pomiędzy aktualnym Avinguda Madrid i Travessera de Les Corts). W pierwszej lidze koszykarze grali dopiero po wojnie domowej (1940 rok) już na nowym obiekcie tuż przy południowym boisku w Les Corts. Jednak najlepszy czas nadszedł w drugiej połowie lat 40-tych, kiedy Barça stała się najlepszą drużyną w całym państwie.
Inauguracja Palau Blaugrana
Po czasie kryzysu, w sezonie 1958-59 drużyna wygrała mistrzostwa Hiszpanii i zdobyła Copa del Generalísimo. Jednak następnie zespół znów dopadł marazm i mimo, że otwarcie Palau Blaugrana (1970 rok) dało drużynie ogromny impuls, to Culés musieli czekać wiele lat nim udało się przerwać impas. Real Madryt był wówczas najpotężniszym klubem w Hiszpanii, jednak w rozgrywkach 1977-78 katalońskiej drużynie udało się pokonać Królewskich w finale Puchar Króla (103:96).
Pierwsze europejskie trofeum w złotym czasie dla Barcelony
W latach 80-tych XX wieku rozpoczął się jeden z najwspanialnych okresów w historii barcelońskiej koszykówki. Była to era takich graczy, jak Juan Antonio San Epifanio 'Epi', Nacho Solozábal i Chicho Sibilio, którzy w sezonie 1980-81 poprowadzili Barcelonę - po dwudziestu dwóch latach rozczarowań i doznawania goryczy porażki - do zdobycia mistrzostwa Hiszpanii. Cztery lata późniem, w sezonie 1984-85 kataloński klub zdobył swoje pierwsze europejskie trofeum w historii sekcji klubu. FC Barcelona zdobyła Puchar Zdobywców Pucharów pokonując w finale Żalgiris Kowno (77:73), natomiast rok później obroniłą ten tytuł wygrywając w finale rozgrywek z włoskim Scavolini (101:86). Ponadto w roku 1986-87 Epi i spółka zdobyli Superpuchar Hiszpanii rozpoczynając absolutną dominację Barcelony w kraju, która trwała nieprzerwanie w latach 1987-1990.
Wielka zmiana pokoleniowa
Pod koniec XX wieku wspaniałe pokolenie Andrésa Jiméneza, Audie Norrisa i Epiego ustąpiło miejsca młodemu pokoleniu wielkich graczy, tak jak Juan Carlos Navarro, Rodrigo De la Fuente, Roberto Dueñas oraz Pau Gasol. FC Barcelona prowadzona przez tych koszykarzy przez dziesięć lat zdołała dorównać osiągnięciom legendarnej drużynie z lat 80-tych, zdobywając cztery mistrzostwa Hiszpanii (w tym trzy tytuły z rzędu), trzy Puchary Króla i jeden Puchar Koraca.
Od Euroligi w Palau Sant Jordi (2003) do Paryża (2010)
Jednak ostateczne zdobycie chwały nastąpiło w sezonie 2002-03. FC Barcelona prowadzona przez Dejana Bodirogę, Sarunasa Jasikeviciusa i Juana Carlosa Navarro wywalczyła upragnioną Euroligę (dawny Puchar Europy) po raz pierwszy w historii. Katalończycy pokonali w finale Final Four w Palau Sant Jordi zespół Benettonu Treviso. Jeszcze w tym samym roku wielki europejski sukces Barça dopełnił zdobyciem mistrzostwa Hiszpanii i Puchar Króla, sięgając tym samym po potrójną koronę.
W kolejnych latach Barcelonie udawało się pozostać w gronie elitarnych europejskich zespołów, z dziewięcioma tytułami krajowymi i kontynentalnymi. Kumulacja doskonałego etapu w historii barcelońskiej koszykówki nastąpiła w sezonie 2009/10, kiedy zespół pod ręką Xaviego Pascuala z takimi koszykarzami, jak Juan Carlos Navarro, Ricky Rubio, Fran Vazquez, Erazem Lorbek i Pete Mickeal w składzie zdobył drugi w historii Klubu tytuł Euroligi. FC Barcelona podczas finału Final Four w Paryżu zdemolowali Olympiakos Pireus (86:68) i wielkim stylu zdobyli mistrzostwo Europy. W tym niezapomnianym roku Katalończycy sięgnęli również po Ligę Katalońską, Superpuchar Hiszpanii i Puchar Króla, kończąc sezon z czterema tytułami.
Autor: Rozwad
