Oceny za mecz w Saragossie

Przypominamy zasady, jakimi kierujemy się podczas wystawiania not: kryterium oceny graczy. Przekonująca argumentacja może wpłynąć na zmianę ocen. Jednocześnie pragniemy zaznaczyć, że słowa „przekonująca” oraz „argumentacja” nie są równoznaczne z „dla mnie Montoya 4, a Messi 6,25”. Tylko komentarze rzeczowe i kulturalne będą brane pod uwagę.

Oceniający: SZUMI, challenger

Valdés – 6 – Pierwszy mecz po odcierpieniu czteromeczowej kary. Na posterunku. Wybronił wszystko, co miał do wybronienia (= dwa słabe strzały) i w przekroju całego meczu spisał się bez zastrzeżeń.

Dani Alves – 6 – Mało aktywny (jak na siebie) w początkowym stadium spotkania, kilka zbyt wysokich dośrodkowań. Błąd w przyjęciu we własnym polu karnym w 61. minucie mógł skończyć się stratą gola. Poza tym aktywny w odbiorze oraz chętny (zwłaszcza w drugiej połowie) do wycieczek pod przeciwległe pole karne.

Bartra – 7 – Grał z większą uwagą niż przy poprzednich okazjach, gdy zastępował kontuzjowanych kolegów. Występ ogólnie nie był doskonały (najniższa precyzja podań w zespole na poziomie 83%; 7 strat; 2 „koślawe” faule), ale w samej grze defensywnej było bardzo dobrze. Wielokrotnie dobrze się ustawiał, wygrywał pojedynki siłowe oraz główkowe. W grze piłką widać postęp, straty nie miały miejsca w newralgicznych punktach boiska. Duże problemy obu stoperom sprawiała tępa murawa, która odbiegała od warunków, do których są przyzwyczajeni (patrz akcja, gdzie wyprzedził ich nie należący do demonów prędkości Helder Postiga). Bartra miał łącznie 13 skutecznych interwencji i będzie zadowolony ze swego udziału w wypracowaniu przez zespół czystego konta. Gra w odbiorze jak w podręczniku: włącza się w akcję, przecina ją wślizgiem lub wykopem i szybko wraca na pozycję. Oby tak dalej, pomniejsze mankamenty miną z czasem – najlepszy mecz Marca w I drużynie.

Adriano – 5 – Niebezpieczny błąd w przyjęciu już w trzeciej minucie, na szczęście bez konsekwencji. Nieodgwizdana chwilę później przez sędziego ręka na skraju pola karnego dała jasno do zrozumienia, że środek obrony to nie jest preferowana przez Brazylijczyka pozycja. Później prezentował się lepiej, poprawił koncentrację, dobrze uzupełniał Bartrę, choć sprawiał mniej pewne wrażenie niż jego młodszy kolega. Poza tym dwa nazbyt agresywne wejścia Brazylijczyka i suma sześciu strat.

Montoya – 6 – Rzetelny. Sporo stoczonych pojedynków na skrzydle ze skrzydłowymi Saragossy, większość z nich wygranych przez wychowanka Barçy. Dwukrotnie blokował strzały w 18. min., co być może uratował przed stratą bramki, co znacznie utrudniłoby spotkanie. Kilka razy starał się podłączyć do akcji niczym Alba, ale widać, iż po tej stronie boiska nie jest to jego mocną stroną. Słaba współpraca piłką z kolegami wraz z ogromną liczbą 9-ciu strat wybijają nam z głowy wszelkie plany wystawienia Martínowi wyższej oceny.

Song – 5 – Zdecydowanie prezentował się najsłabiej z całej ekipy katalońskiej i gdyby nie końcówka spotkania, kiedy po zejściu Xaviego zaktywizował się w rozegraniu piłki, nie zasłużyłby nawet na ocenę neutralną. Na plus: sporo walki w środku pola, kilka wygranych główek, przepchnięcie w kilku kontrach zawodników gospodarzy.  Niestety minusów było znacznie więcej, z czego kilka strat w strefie koła środkowego stanowiło bezpośrednie zagrożenie dla świątyni Valdésa. Poza tym, zbyt wiele podań kierował wszerz boiska lub do tyłu, na siłę poszukując Xaviego, co spowalniało akcje zespołu. Po zejściu „Generała” jakby zeszła z Aleksa presja, grał swobodnie i efektownie. Kilka ładnych akcji w ofensywie nie wyciągnie mu oceny wyżej niż na „5”.

Xavi – 6,5 – Miał w ogóle nie jechać do Saragossy, a ostatecznie wybiegł w pierwszym składzie z opaską kapitańską. Zainicjował akcję na 3:0, a w 12. minucie sam mógł zdobyć bramkę po ładnej piłce od Tello. Schowany za świetnie dysponowanym tego dnia Thiago, z którym chętnie dzielił się piłką i dawał prowadzić grę aczkolwiek Xavi zawsze był w pobliżu, gotów pomóc kiedy tylko było trzeba. Kilka pięknych prostopadłych podań Creusa do Daniego oraz Tello stanowiło ozdobę spotkania.

Thiago – 9 – Ponownie z szansą na pokazanie się od pierwszych minut i tym razem odwzajemnił ją piękna grą w przekroju całego spotkania. Świetnie wyprowadzał częste tego dnia kontry Blaugrany. Akcja bramkowa zdecydowanie dała mu kopa, ale na tym się nie skończyło – za chwilę popisał się drugą w podobnym stylu. Bez powodzenia, ale aż po 90. minutę imponował rozmachem akcji, przebojowością, ładnie dostrzegał kolegów i prowadził zespół. Piękna asysta przy golu Tello. Jedna drobna, ryzykowna strata przez całe spotkanie to znaczący progres w jego grze od zeszłego weekendu. Kolejne świetne piłki serwowane kolegom po przerwie, m.in. genialna do Tello z 48. minuty. W 68. min. oglądaliśmy kolejny majstersztyk Thiago do Tello, bez bramki, ale dogranie a la Ronaldinho – palce lizać. 4 podania kluczowe, 6 strat, 2 udane dryblingi i 2 zdobyte wolne. Ogółem: świetne zawody Brazylijczyka z hiszpańskim paszportem.

Fàbregas – 6 – Dostosował się do ospałego tempa meczu i komfortowego prowadzenia. Zbyt głęboko cofnięty, nie dawał przestrzeni pomocnikom do rozegrania piłki. Z drugiej strony, angażował dzięki temu środek pola i stoperów rywala zapewniając miejsce kolegom na skrzydłach – kilka razy cofał się by otrzymaną piłkę błyskawicznie ekspediować na skrzydła (78 kontaktów Cesca z piłką, niespełna 2 razy więcej od Sáncheza), więc teza o jego rzekomej nieprzydatności w meczu nie jest trafna. Poza tym to Cesc zainicjował pierwszą akcję bramkową, kiedy świetnie wyprowadził kontrę. Długimi momentami niewidoczny i zasługujący na zmianę zamiast Tello, ale na „6” zasłużył.

Sánchez – 7,5 – Raz po raz nękał obronę gospodarzy zrywając się do podań kolegów. Chilijczyk wyspecjalizował się też ostatnio w asystach wzdłuż pola karnego. Świetna gra na małej przestrzeni i ciągłe kreowanie kolegów sprawiło, że rywale szybko doszli do wniosku, że najskuteczniejszym sposobem na powstrzymanie Alexisa będą faule (4), a atak Movilli z 25’ trącił boiskowym bandytyzmem. Świetną interwencją po strzale Alexisa w 40. min. popisał się bramkarz Saragossy, a tuż po przerwie, po świetnej kontrze – poprzeczka. Gdyby wpadło, mielibyśmy chyba bramkę sezonu. Sekundy później Loovens szukał piłki pomiędzy własnymi nogami, kiedy Chilijczyk był już w polu karnym. Najbardziej aktywny z napastników, najrówniej grający przez całe spotkanie. 

Tello – 9 (ZM*) – Kiedy zawodnik tak dominuje mecz od pierwszej do ostatniej minuty i strzela dwa z trzech goli zespołu, musi zostać zawodnikiem meczu. Thiago imponował gracją w rozegraniu od pierwszej do ostatniej minuty, a Tello – wigorem. Regularnie bombardował prawą stronę gości rajdami i szybką grą na jeden kontakt z Fàbregasem, Thiago i Xavim. Świetna akcja skrzydłowego już w pierwszej minucie, gdy po idealnym przyjęciu długiej piłki oddał strzał o milimetry od okienka bramki gospodarzy. Gol nr 1 po standardowej dla niego, pięknej akcji skrzydłem, po chwili ośmieszył duet rywali. Drugi gol dawno niewidziany w tym klubie, czyli typowa akcja ze skrzydła w stylu Overmarsa czy Henry’ego. Tello ma fenomenalną szybkość z piłką, a poziom gry poprawia niemal z meczu na mecz. Wspaniały występ.

Rezerwowi:

Abidal – 6,5 – Odważne wyjście w 82. min, kiedy przebiegł z piłką kilkadziesiąt metrów przypomniało nam najlepsze czasy Abiego. Poza tym 2 odbiory. Oby Saragossa stanowiła zwiastun wspaniałego powrotu Francuza do wysokiej dyspozycji.

Sergi Roberto – 7 – W krótkim czasie „pozamiatał”. Zameldował się na boisku świetną próbą podania do Alexisa w 85. minucie zewnętrzną częścią stopy. Dwie minuty później ściągnął na siebie trzech obrońców i odegrał do Alexisa, który dobrze strzelił, ale świetną interwencją popisał się bramkarz gospodarzy. Znalazł też czas na jeden przechwyt. Odważny, bez kompleksów i z wyraźnie dopracowaną tężyzną fizyczną Roberto mógł się bardzo podobać pomimo spędzenia na boisku tylko 12 minut. Nowa alternatywa dla Xaviego?

Villa – bez oceny – Owacyjnie przywitany przez fanów na swoich starych włościach, ale nie zdążył zapracować na ocenę. Szkoda, że nie dostał trochę więcej minut.