Piłka jest moja

Barça Guardioli, Barça Tito, a w tej chwili także Barça Roury. Każdą z tych drużyn charakteryzuje jedna, niezmienna rzecz, której nie potrafi pozbawić jej żaden rywal: posiadanie piłki.

Był 7 maja 2008 roku. Pod wodzą żegnającego się z drużyną Franka Rijkaarda Barcelona przegrała na Bernabéu 1:4, rzadziej będąc w posiadaniu piłki niż jej rywal. To był ostatni taki mecz. Od tamtej pory, w każdym z 284 spotkań, Katalończycy dominowali w tym aspekcie gry, mając futbolówkę przy nodze częściej niż ich przeciwnik.

Latem 2008 roku Pep Guardiola wskrzesił tiki-takę, dzięki której w cztery lata zespół sięgnął po 14 trofeów. W tym czasie zanotował 209 zwycięstw, 50 remisów i 25 porażek, co dało łącznie 748 goli.

Średnie posiadanie piłki wynosi 65% na korzyść Barçy. Choć dominacja nad ligowymi rywalami jest ogromna, to rekordowy wynik (a niechlubny dla rywali) Katalończycy zanotowali w półfinałowym pojedynku z Chelsea, mając piłkę przy nodze przez 81% czasu gry. Z drugiej strony, najniższy wynik padł w rewanżowym spotkaniu o Superpuchar Hiszpanii w 2012 roku z Realem Madryt (tylko 54%).

Piłkarze Barçy od wielu lat wymieniają mnóstwo podań, co ćwiczą na każdym treningu. Czy to w systemie 4-3-3 czy czasami w 4-2-4, czy też w 3-4-3, od 2008 roku zawsze są w posiadaniu piłki częściej niż ich przeciwnicy. Przyjście Cesca w 2011 roku tylko pogłębiło tiki-takę i podniosło frustrację rywali, którzy najczęściej cierpią i biegają za piłką. System jest dopracowany do perfekcji, ale nawet on nie gwarantuje trofeów. Daje jednak znaczącą przewagę nad przeciwnikiem, który przeważnie musi się bronić i liczyć, że napastnicy Barcelony nie będą mieli akurat swojego dnia.

Gdy po porażce z Celtikiem pojawiła się dyskusja na temat "planu B", który miał być receptą na murujących się rywali, eksperci tłumaczyli, że Szkoci są w stanie wygrać z Barceloną jeden na dziesięć meczów. Ilu było takich, którzy postawili potrójne zasieki przed własną bramką, a i tak skończyli z bagażem pięciu bramek? Mnóstwo. Barceloński styl gry to najwyższy poziom wtajemniczenia w futbolu, bo opanowanie do perfekcji ataku pozycyjnego daje największe szanse na sukces w rywalizacji z każdym stylem.

Aby opanować taką grę pozycyjną potrzebna jest boiskowa inteligencja, umiejętności, technika, talent, zrozumienie. Johan Cruyff podsumował to swego czasu zdaniem: "Jeśli ja mam piłkę, ty jej nie masz". Proste, ale jakże prawdziwe.