Joan Gamper: Więcej niż zalożyciel

Joan, a właściwie Hans Gamper to urodzony 22 listopada 1877 roku szwajcarski działacz sportowy. W poniższym artykule postaramy się wam przybliżyć nieco sylwetkę najważniejszej osoby w historii FC Barcelony. Postaci, bez której nie byłoby naszego ukochanego klubu, jego kibiców oraz serwisu FCBarca.com

W swojej młodości Joan Gamper interesował się wieloma dyscyplinami sportowymi: lekkoatletyką, pięściarstwem, pływaniem, kolarstwem czy rugby. Mógł sobie na to pozwolić, pochodząc z zamożnej szwajcarskiej rodziny, będąc jednocześnie najstarszym z piątki rodzeństwa. Serce Gampera skradła jednak piłka nożna, wówczas bardzo niszowy sport. W Zurychu Joan założył klub Excelsor, a następnie grał w  FC Basel i FC Zürich. Jako 18-letni chłopak przeprowadził się do Lyonu, w poszukiwaniu biznesu, którym mógłby się zająć.

W 1899 roku 22-letni wówczas Gamper odwiedził swojego wuja Emila Gaisserta, który mieszkał w Barcelonie, i od razu zakochał się w mieście Gaudiego. W październiku w dwutygodniku Los Deportes opublikowano słynne ogłoszenie, w którym przyszły prezydent FC Barcelony poszukiwał pasjonatów piłki nożnej, celem stworzenia własnej drużyny. 29 listopada spełnił ten cel, ogłaszając oficjalne powstanie FC Barcelony.

Mieszkając w Barcelonie zdecydował się na zmianę imienia Hans na bardziej katalońsko brzmiące Joan. W pierwszym etapie istnienia klubu był jego aktywnym piłkarzem, grając na pozycji napastnika. Zagrał w 54 spotkaniach, strzelając 123 gole, wygrywając Puchar Barcelony i Puchar Macaya. Trzykrotnie udało mu się zdobyć dziewięć bramek w trakcie meczu. W 1908 roku, jako 31-latek po raz pierwszy przejął kierownictwo w klubie (w 1899 roku prezesem był Gualterio Wild), w bardzo trudnym dla Barcelony okresie. Finansowo i organizacyjnie klub był na samym dnie, groziło mu nawet rozwiązanie. Joan za cel postawił sobie odzyskanie dawnych socios, chodząc od drzwi do drzwi, dzięki czemu liczba członków klubu dobiła do 200. Sportowo drużyna osiągnęła sukces, wygrywając mistrzostwo Katalonii, a prezydent zapewnił piłkarzom nowy stadion na Carrer Indústria, który był używany do 1922 roku. W 1909 roku Gamper z powodów zawodowych złożył urząd prezydenta, ale dalej brał udział w życiu klubu.

Joan nie zdążył odzwyczaić się od obowiązków prezydenta, ponieważ już rok później walne zgromadzenie poprosiło go o ponowne objęcie tego urzędu. Tym razem musiał mierzyć się z wrogością hiszpańskiej federacji, niechętnej katalońskiemu klubowi. Pomimo zdobycia mistrzostwa Hiszpanii i Pucharu Pirenejów zmęczony ciągłymi walkami Gamper kolejny raz ustąpił ze stanowiska, tym razem na cztery lata. W 1917 roku legendarny prezydent po raz kolejny piastował ten urząd w trudnym okresie, sprowadzając do Barcelony m.in. Ricardo Zamorę, czy pierwszego profesjonalnego trenera w historii klubu: Jacka Greenwella. Po zażegnaniu kryzysu Joan Gamper wrócił do zajmowania się biznesem, ale nie porzucił Barcelony definitywnie.

17 lipca 1921 roku zaczęła się czwarta prezydentura Gampera. Klub cieszył się coraz lepszą sytuacją finansową, a socios było już 10 tysięcy osób. W sezonie 1921/22 drużyna zdobyła zarówno mistrzostwo Katalonii jak i Hiszpanii, co było gigantycznym sukcesem. Barça grała już na nowym stadionie na Les Corts, a zadowolony z rozwoju sytuacji prezydent po raz kolejny zrezygnował ze swojego stanowiska, pozostawiając swoje dzieło pod opieką następców. 

W czerwcu 1924 objął urząd po raz ostatni. Zrobił to celem rozwiązania wewnętrznych kryzysów, co mu się zresztą udało. Niestety, ta historia nie ma dobrego zakończenia. Nieprzychylni Hiszpanii Katalończycy wygwizdali państwowy hymn, za co stadion klubu został zamknięty na pół roku, a dyktator Miguel Primo de Rivera zmusił Gampera i cały zarząd do rezygnacji. 

30 lipca 1930 roku Joan Gamper, przeżywający trudne chwile w związku z problemami w biznesie, przy braku możliwości pracy w ukochanym klubie odebrał sobie życie. Na jego pogrzeb tłumnie przybyli fani klubu, którzy nigdy nie zapomnieli jego zasług. Został pochowany na cmentarzu na wzgórzu Montjuïc (niedaleko znajduje się Stadion Olimpijski, gdzie obecnie gra Barcelona). Zarząd Barcelony podjął decyzję, że na liście socios zawsze będzie numerem 1,  a w 1966 dla uczczenia jego imienia utworzono znany nam Puchar Gampera. Mimo wielu lat, ktore upłynęły od jego tragicznej śmierci, pamięć o nim dalej żyje w sercach milionów kibiców Barçy na całym świecie.