O reialu sie mowi ze jest jak hydra, zetniesz im łeb ale on ciagle odrasta. I mam wrazenie ze ich histeryczne reakcje na wydarzenia ktory sie rozgrywają a ktore wybitnie nie dzieją się po ich mysli, sa spowodowane tym ze wlasnie doswiadczaja na wlasnej skorze co to znaczy miec rywala ktory zachowuje sie jak hydra. Bo Barcelona stala sie nagle wlasnie taką hydrą. Cale to szeroko rozumiane madridismo, od ich sluzalczych dziennikarzy po sekte z psychiatryka zwaną kibicami, bylo przekonane ze po tym wielkim kryzysie ktory nawiedzil Barcelone, a ktory wywołał nieprzymyslanymi decyzjami Prezydent Bartomeu, ze Barcelona jako silna druzyna juz sie nie podniesie, a na pewno nie podniesie się przez najblizsza dekade - zostały całkowicie zablokowane srodki na transfery przez Tebasa, no a ile razy mozna trafiac na nowych Messich i Xavich. Tymczasem wydarzylo sie cos kompletnie niezrozumialego. Barcelona chwiejajaca sie nad sportową przepascią wypuscila ze szkolki akurat wtedy gdy tego najbardziej potrzebowala kolejne niezwykle pokolenie swoich dziaciakow(Yamal, Cubarsi, Fermin, Gavi, Balde, Casado, Araujo). Do tego zaczeła trafiac z transferami(Lewandowski, Pedri, Rapinha, Kounde, Inigo, mysle ze Olmo tez)). A jakby malo pokazala swiatu gracza ktory jak zywo zaczyna przypominac swoja decyzyjnoscia Messiego. I dalej jakby malo trafila na niesamowitego trenera ktory natychmiast wkomponował sie w klub, zespol, miasto i rozkochal w sobie kibicow. To wszystko przelalo madrycką czare goryczy. Barcelonie ucieli łeb ktory odrósł. I ten łeb wyglada dla nich z kazdym dniem coraz straszniej bo zaczyna zionąć zywym ogniem.