Następny mecz:  Barcelona  -  Alaves     ·  Sobota, 27 maja 21:30  ·  Finał Puchar Króla   ·  Transmisja: Canal + Sport 2   ·  Kolejne mecze   ·  Terminarz

Luis Felipe Madeira Figo

Luis Felipe Madeira Figo urodził się 4 listopada 1972 roku w stolicy Portugalii - Lizbonie. Jego rodzice nie należeli do najzamożniejszych, wręcz przeciwnie, była to rodzina robotnicza, tak więc Luis nie miał łatwego dzieciństwa. Początkowo w piłkę grał na ulicy razem z kolegami, a ich podwórkowa drużyna nosiła nazwę 'Os Pastilhas'. Już wtedy wyróżniał się na tle rówieśników, był jednym z najlepszych (jeśli nie najlepszym) w swojej drużynie.

W wieku jedenastu lat Figo zapisał się do legendarnego portugalskiego klubu Sporting Lizbona, do sekcji juniorów. Jego ówczesny trener i późniejszy selekcjoner reprezentacji Portugalii, Carlos Queiroz, powiedział: 'Już wtedy Luis wyróżniał się spośród reszty'.

W 1989 roku, Figo był jednym z zawodników reprezentacji Portugalii do lat 16, która wzięła udział w mistrzostwach Świata w Szkocji i zajęła trzecie miejsce. Dwa lata później wygrał Mistrzostwa Świata U20. Po tych wyczynach, razem z Rui Costą i Joao Pinto trafił do pierwszej reprezentacji Portugalii.

Figo zadebiutował w lidze portugalskiej w wieku siedemnastu lat. Razem z tym klubem zdobył między innymi puchar Portugalii i zajął drugie miejsce w lidze. Przez te sześć lat gry zasłużył się na tyle, że chciało go mieć wiele klubów w tym Parma, Juventus i FC Barcelona. Figo nie miał wśtpliwości gdzie chce trafić. Dzięki dwóm milionom dolarów wyłożonym przez kataloński klub, Luis w 1995 roku trafił właśnie do Barçy.

Dzięki temu transferowi, Johan Cruyff jeszcze bardziej ulepszył swój 'Dream Team', gdyż nowy zakup sprawował się wyśmienicie. Najpierw z Ronaldo, później z Rivaldo tworzył jedną z najlepszych linii ofensywnych w Primera Division. Swoją grą przekonał wszystkich trenerów Barçy, którzy w pewnym momencie powierzyli mu opaskę kapitana. Razem ze swoimi kolegami sięgnął po takie trofea jak: Puchar Zdobywców Pucharów (1997r.), mistrzostwo kraju (1998, 1999r.) i Copa del Rey (1997, 1998r.).

Kolejnym etapem w karierze Figo były Mistrzostwa Europy w 2000 roku, które odbywały się na boiskach Holandii i Belgii. Dzięki swojej wybitnej grze, ponownie zainteresowały się nim inne kluby. W takiej sytuacji Luis przyznał: "Prawdę mówiąc, czuję się tylko w połowie spełniony w Barcelonie". I w tym momencie stała się rzecz najdziwniejsza - Figo został sprzedany za 56 milionów dolarów do odwiecznego rywala Barçy - Realu Madryt. W statystykach zapisał się jako najdroższy piłkarz na świecie, w oczach fanów Realu jako nowy idol, a w pamięci Socios jako największy zdrajca i sprzedawczyk.

W tym samym roku Figo został okrzyknięty przez FIFA najlepszym piłkarzem świata, a France Football nagrodziła go Złotym Butem. Od tego momentu Figo dla Barcelony przestał istnieć, oczywiście jeśli chodzi o pozytywne tego słowa znaczenie.

W 2005 roku, po pięciu sezonach spędzonych w Realu, Figo przeniósł się do Interu Mediolan.

W międzyczasie wystąpił także na Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii, jednak Portugalia nie wyszła z grupy.

Dwa lata później w jego rodzinnej Portugalii odbywały się Mistrzostwa Europy, a jego reprezentacja zajęła na nich drugie miejsce, przegrywając w finale z Grecją 1-0.

W 2006 roku wyjechał do Niemiec na Mistrzostwa Świata, w których Portugalia zajęła czwarte miejsce. Drużyna z Półwyspu Iberyjskiego uległa w półfinale Francji 1-0, a w meczo trzecie miejsce gospodarze pokonali drużynę Luisa 3-1. Po Mundialu Figo zakończył swoją reprezentacyjną karierę.